د اندونیزیا د صادراتو د سیستم بدلون: د پام میوې ډیرې برخې خرابې شوې

په اندونیزیا کې د پام د تېلو تصفیه کوونکي د کوچنیو بزګرانو څخه د پالنې ډالۍ اخیستلو څخه ډډه کوي، چې له دې امله پراخه مقدار میوه خرابېږي [1, 2].

دا ګډوډي د کوچنیو کښتګارانو ژوند تر ګواښ لاندې کوي او کولی شي د نړۍ د یوې تر ټولو مهمې سبزیو تېلو د عرضه ک cadeia (supply chain) څخه destabilize کړي. دا وضعیت د حکومت د تنظیمي بدلونونو او د کرنې سکتور د عملیاتي حقایقو ترمنځ شخړه څرګندوي.

دا بحران د اندونیزیا د حکومت لخوا د کالیزو صادراتو د سیستم له یوې جامع بدلون څخه پیدا شوی [1, 2]. دا نوي قوانین د پام تېلو د صادراتو لپاره شرایط سخت کړي دي، چې تصفیه کوونکي یې د خپلو ګټو د حاشیې لپاره یو خطر ګڼي [1, 2].

څوموند چې تصفیه کوونکي ویره لري چې د صادراتو تازه کړي قوانین به د دوی عملیات کم ګټه کړي، نو ځکه یې د کوچنیو بزګرانو میوې ردول پیل کړي [1, 2]. د لویو شرکتي کښتګارو برخلاف، کوچني بزګران ډیری وخت د تصفیه کوونکو د تېرidلو لپاره لازم نفوذ یا integrated logistics نه لري، چې له دې امله د دوی د محصولاتو اخیستلو لپاره څوک نشته [1, 2].

د پام تېلو د تولیداتو په سیمو کې، پایله یې د ضایع شویو محصولاتو په زیاتوالي ده [1, 2]. بزګران نشي کولی خپل مالونه پروسس کولو سیسټم ته ورسوي، چې دا په مستقیمه توګه د دوی پر عاید او د پروسس لپاره د میوې پر üldي可用یت (availability) اغیز کوي [1, 2].

د صنعت څارونکو ویل چې د صادراتو سیسټم د نوي کولو د حکومت هڅلو په ناڅاپي ډول د لومړۍ ټولنې په کچه یو تنگه نقطه (bottleneck) رامنځته کړې [1, 2]. که څه هم د دې بدلون هدف د هغو کالیزو توکو تنظیمول دي چې له هیواد څخه به exported شي، خو سمدستي اغیز یې دا شوی چې تر ټولو کوچني تولیدونکي له بازار څخه kõr شول [1, 2].