هسپانوي مواد جوړوونکې Inés Hernand په هسپانیا کې د خپل tour د "La Casita" د سټېج برخې په اړه د Bad Bunny د سندرغاړي د منتقدینو په وړاندې دفاع وکړه [1].
دا شخړه په هسپانیا کې د مشهورې موسیقۍ، ټولنیز طب او سیاسي ارزښتونو د تقاطع په اړه یو پراخ кулټوري کړکېچ څرګندوي. Hernand د دې هنرمند په دفاع کولو سره د دې نظریېला بهسې کوي چې reggaetón د فکري یا feminist پرمختګ سره نامکومتره ده.
Hernand د El País د YouTube چېنل په یوې مرکې کې د دې ردعمل په اړه خبرې وکړې [1]. هغې د هغو منتقدینو ځواب ورکړ چې ادعا یې کوله چې د "La Casita" سټېج د استوګنې د ستونزو سپکاووي او د کلاسیکې موسیقۍ پر وړاندې reggaetón تهeهاند ورکوي [2, 3]. د خبرو اترو پر مهال هغې وویل: "No me vais a hacer odiarle" [1].
دا جنجال هغه وخت راپورته شو کله چې Bad Bunny د خپل د 2024 tour د برخې په توګه په هسپانیا کې 12 کنسرتونه ترسره کړل [1]. ځینو څارونکو استدلال وکړ چې د هنرمند جمالي انتخابونه او موسیقۍ سټایل د سیمې له تعلیمي او ټولنیزو معیارونو سره په ټکر کې وو [2].
Hernand دا نظر رد کړ چې د یو شخص د موسیقۍ لېسټ (playlist) د هغه د ارزښتونو یا هوښیارۍ لپاره د اندازه کولو معیار دی. هغې وویل: "La educación a los chavales no depende de si escuchan reggaetón o Beethoven" [2].
هغې همدارنګه دا بحث د جنډي سیاستونو سره تړاو ورکړ او استدلال یې وکړ چې د مشهورې موسیقۍ څخه د خوند اخیستلو وړتیا د ټولنیزو هدفونو لپاره د یو کس ژمنه نه کموي. Hernand وویل: "Nuestro feminismo no se mide por una playlist" [3].
په خپلې دفاع کې، Hernand پر Artist freedom او د کلتوري مصرف او اخلاقي یا تعلیمي حالت ترمنځ پر جلا کېدو ټینګار وکړ [2, 3].
“"No me vais a hacer odiarle."”
دا ټکر د اروپا د دودي هنري معیارونو او د Urban Latin موسیقۍ د نړیوالې څپرتیا ترمنځ یو دوامدونکی کلتوري شکاف منعکسوي. Hernand د feminism او تعلیم په اړه د بحث په چوکاټ کې د 'کلتوري elitism' (د دې نظریې چې لوړ-سطحه هنر د ټولنیز شعور یا فکريت لپاره یو precondition دی) په وړاندې مقاومت کوي.
