د ایران اسلامي انقلابي پاسداران (IRGC) د جمعې په ورځ، 19 جون 2026 کال، د هرمز تنگې د تړلو اعلان وکړ [1].
دا اقدام د هغه criticality waterway د بندولو له لارې نړیوالو د انرژۍ بازارونو ته ګواښ رسولي چې خلیج فارس له عمان خلیج سره نښلوي. څرنګه چې دا تنگه د تېلو د صادراتو لپاره یو اصلي corridor دی، هر ډول Prolonged فلج کېدل د نړیوالو شپري ترانسپورت او د سونګو د بیو د پامangو خطر لري.
د ایرانی چارواکو وویل چې په سیمه کې د U.S. ځواکونو دوامداره شتون او د لبنان څخه د اسرائیل د نه وتګو انکار د دې تړلو اصلي motivating عوامل وو [1]. دا اقدام د یوې داسې ناثابته دورې څخه وروسته راغلی چې چیرې دې waterway ته د 2 جون پورې 94 ورځې فلج کېدل تجربه کړي وو [3].
په سیمه کې جګړه لهMaritime blockades څخه تیر شوې ده. د U.S. ځواکونو مخکنیال د ایران څار ګوټه (attack drones) intercept کړې وې [2]. سره له دې چې IRGC د تړلو اعلان کړی و، خو د ایران د بهرنیو چارو وزارت د دې خلاف په بیان کې ویل چې تنگه خلاکه ده [1].
د دې میاشتې په پیل کې Donald Trump وویل: "د تنگې بیا پرانیستل نږدې دي" [3]. خو وروستۍ راپورونه ښیي چې دا تړلا لږترلږه تر 26 جون پورې نافذه وه [1, 3].
IRGC دوام ورکوي چې دا waterway د غربي ځواکونو سره په خپلو شخړو کې د ستراتیژیک lever په توګه وکاروي. دا تنګه لاره د IRGC او په سیمه کې ځای پر ځای شویو د U.S. naval assets ترمنځ د نظامي مخامخ کېدو یو flashpoint پاتې کیږي [1].
“د هرمز تنگه تړل شوې ده، چې د تېلو په کلیدي corridor کې تجارتي شپري ترافیک یې درولیستی.”
د هرمز تنگې intermittent تړل کېدل د دې ښکاره کوي چې ایران چمتو دی ترڅو د سیمنیو geopolitical conflictونو په اړه د U.S. او اسرائیل پر وړاندې د خپل جغرافیایي ګټې څخه ګټه پورته کړي. د تېلو د نړۍ د یوې اصلي artery په وسله کې، ایران اقتصادي leverage رامینځه راوړي چې نړیوال stakeholders مجبوره کوي د خپلو نظامي ځواکونو د شتون د لګښت او د نړیوالې د انرژۍ بحیرې د خطر ترمنځ تضاد څیړنه وکړي.
