ایران د شنبه په ورځ، د 2026 کال د جون 20 څخه د هرمز تنگ د تړلو اعلان وکړ [1].
دا اقدام د نړیوالو انرژۍ بازارونو لپاره سمدستي tensione رامنځه اړولې او د تهرانو او واشینګټن ترمنځ ډیپلوماټیکې هڅې پیچلې کړې دي. دا تنگ د تېلو د لېږد لپاره یو حیوي نقطه ده او د دې تړلو د سیمه ایزې ناثباتۍ په پام کې نیولو سره د یو لوی زیاتوالي نښه ده.
د ایران او امریکا استازو پلان درلود چې د یکشنباره په ورځ، د 2026 کال د جون 21 څخه په سویټزرلانډ کې د لنډمهال تړون په اړه مذاکرات پیل کړي [2]. د دې مذاکراتو هدف د اټومي تړون په اړه د تفاهم یو یادښت (memorandum of understanding) حل کول دي.
ایران ویل چې د اوبو د دې لارې تړلو لامل په لبنان کې د Israel دوامداره حملې دي [3]. تهرانه دا هم ویل چې امریکا د اټومي تړون د یادښت په پلي کولو کې بد نیت ښکاره کړی [3].
د تړلو دا وخت راتلونکې ډیپلوماټیکې reuniونونه تر سخت فشار لاندې اچوي. سره له دې چې دواړه هیوادونه د اټومي تړون لپاره لاره لټوي، د تنگ فزیکي بندیز د جيوپولیتیکي فشار د یو وسیلې په توګه کار کوي، چې د مستقیمې نظامي حساسیت خطر لري.
سویټزرلانډ د دې مذاکراتو لپاره د بې طرفه ځای په توګه کار کوي. نړیوال جامعه څارنه کوي چې ایا د عمان او ایران ترمنځ د اوبو د دې لارې د اوسنی بندیز سره سره د لنډمهال تړون ته رسیدل کیدی شي یا نه [1], [2].
“ایران د شنبه په ورځ، د 2026 کال د جون 20 څخه د هرمز تنگ د تړلو اعلان وکړ”
د هرمز تنگ د تړلو او د ډیپلوماټیکو مذاکراتو یوځای پیل ښیي چې ایران د 'maximum pressure' ستراتیژي کاروي. د اوبو د لارې د لاسرسي د لبنان conflict او اټومي یادښت دواړو سره په تړاو، تهرانه اشاره کوي چې د هغې سیمه ایزه امنیتي اندیښنې او اټومي تړون په ناڅارې توګه تړاو لري، چې احتمالاً امریکا مجبوروي ترڅو د تېلو د نړیوال جریان د بحالی لپاره امتیازات ورکړي.
