ایران په عراقۍ مليشیو او د هرمز د подводو کیبلونو باندې خپل کنټرول پراخوي

ایران خپلو میداني قوماندانو ته په عراق کې د مليشیو په اړه ډیر خپلواکۍ ورکړې او د هرمز تڼگ (Strait of Hormuz) لاندې د подводو کیبلونو د کنټرول لپاره هڅې کوي [1, 2].

دا ستراتیژیک بدلونونه د سیمې د تسلط لپاره د دوه اړخیزې کړنلارې وړاندیز کوي، چې په ځمکنیو عملیاتو کې انعطاف پذیری زیاتوي او په عین حال کې د نړیوالې ډیجیټل पायाสิ่งټو حساسې برخې هدفوي. د انټرنیټ او مالي ډیټا د فزیکي لارو په خوندي کولو سره، ایران غواړي چې د نړیوالو مخالفینو په وړاندې د پاتې اقتصادي او معلوماتي نفوذ ترلاسه کړي.

د 2026 کال د اپریل 21 څخه ترلاسه شوی راپور ښيي چې د میداني قوماندانو د پیاوړتیا دا ګام د جګړې د فشارونو په ځواب کې یو مستقیم اقدام دی [1, 3]. دا غیر متمرکز hóa عراق کې موجودو مليشیو ته اجازه ورکوي چې د تهران له مرکزي قوماندې څخه په ډیره توګه خپلواکه عمل وکړي، چې tým توګه د یوې مرکزي نقطه د ناکامۍ خطر کموي او په ناڅاڅي شرایطو کې د ځواب ویلو سرعت زیاتوي.

په عین حال کې، ایران خپلې هڅې د هرمز تڼگ په لور تمرکز کوي. د 2026 کال د مای 17-مې راپورونو potrivit، ایرانی حکومت د هغو подводو کیبلونو هدف ګرځوي چې نړیوال انټرنیټ او مالي معاملې تسهیل کوي ^[2]. څرنګه چې دا تڼگ د نړۍ د بحري لارو یو له ترټولو حساسو ټکو څخه دی، د دې کیبلونو کنټرول کول ایران ته دا وړتیا ورکوي چې د معلوماتو حیاتي جریان ګډوډ کړي یا یې څارنه وکړي.

دا پرمختګونه د بهرنیو مداخلاتو څخه د ایرانی ګټو د ساتنې لپاره د یوې پراخې ستراتیژۍ انعکاس دی. د تهران له دوامداره نظارت پرته د مليشیو د فعالیتونو د لارښوونې وړتیا د مرکزي رهبرۍ پر هدفمنو حملو وړاندې یو محافظي (buffer) رامینځه आणي. په عین حال کې، د подводو کیبلونو د کنټرول pursuit جغرافیایی ګټه په یو ډیجیټل وسله بدلوي.

ایرانی چارواکو د دې ځانګړو عملیاتي بدلونونو په اړه کومه ښکاره بیانیه نه ده ورکړې، مګر دا بدلونونه د مليشیو د قوماندۍ په تغیر شوي جوړښت او د سمندر د तळ د ستراتیژیک تمرکز کې څرګند دي [1, 2].