ایران او اسرائیل د 2026 کال د جون 7 په نیټه د میسلونو په بادلۍ کې ښکلا شالې کړې [1]، چې دا په سیم کې د tensione یو لوی زیاتوالی ښيي.
دا تبادله د 2026 کال د اپریل 8 څخه د ceasefire تړون څخه وروسته د دواړو هېوادونو ترمنځ لومړی مستقیم نظامي مخامخ کېدل دي [2]. د دې تړون ماتول د یوې نازکې امنیتي چاپېرتیال ته اشاره کوي چې چیرې ځایي جګړې کولی شي په چټکۍ سره پراخې دولتي جګړې ته بدل شي.
د راپورونو له مخې، ایران د لبنان په هېواد کې د اسرائیل د یوې حملې په ځواب کې پر اسرائیل میسلونه ویشتل [1]. ایرانیانو دا میسلونه د لبنان په اړه د پخوانیو اقداماتو په ځواب کې په coordinated ډول د اسرائیل په মাটিخو باندې هدف کړل.
اسرائیل په ځواب کې د ایران په داخل کې نظامي هدفونه هدف کړل [1]. د اسرائیل چارواکو وویل چې د ایران د میسلونو د باران څخه وروسته د خپلې ځمکې د دفاع لپاره دا ځواب ضروري و [1]. دې حملو په ځانګړي ډول نظامي ځایونه هدف کړل ترڅو ګواړانې ختمې او د راتلونکو تګلارو مخه نیول شي.
که څه هم ډېری راپورونه تاییدوي چې دا جګړه د ایران او اسرائیل ترمنځ وه، خو ځینې خبرونه د ګډونوالو په اړه توپیر لري. خو د سیمې له لومړنیو راپورونو څخه څرګندیږي چې په دې ځانګړې تبادله کې یوازې دا دوه هېوادونه اصلي جنګیالي وو [1], [2].
د وروستۍ تبادلې څخه وروسته دواړو هېوادونو اوس خپلې حملې ودروکړې [2]. نړیوال جامعه د جون 7 له پېښو وروسته د وضعیت څارنه کوي ترڅو د نورو زیاتوالي مخه ونیسي [1].
“دوهه هېوادونو د جون 7 نیټې پر یو بل حملې وکړې، چې دا د اپریل د ceasefire تړون لومړی ماتون دی.”
د دوه میاشتې ceasefire څخه وروسته د میسلونو مستقیمو تبادلو ته راستنېدل دا ښيي چې د اپریل 8 تړون د انتقامي اقداماتو د مخنیوي لپاره اړینې ډیپلوماټیکې خونډونه نه درلود. ایران د لبنان په حمله د اسرائیل پر وړاندې د مستقیم برید په linking کولو سره دا څرګندوي چې د خپلو ځوابونو جغرافیایي چوکاټ پراخولو ته چمتو دی، پداسې whol اسرائیل د ایران په خاوره کې د سمدستي counter-strike په واسطه د direct deterrence خپله ستراتیژي تکراروي.
