ایران او اسرائیل په دې اونۍ کې یو بل پر وړاندې reciprocally نظامي بریدونه پیل کړل، چې دې اقدام د تېلو په نړیوالو قیمتونو کې سخت زیاتوالی رامنځته کړی دی.
دا escalation د اپریل د ceasefire د ناکامیدو څخه وروسته په سیمه ییز ثبات کې یو لوی ټکان دی. د دې دوو ځواکونو ترمنځ مستقیمې مخامخې د انرژۍ بازارونو د ګډوډولو او د جګړې د ساحې د پراخیدو خطر لري.
ایران پر اسرائیل میسایل ویشتل، چې د Netanya ښار په شاوخوا کې یې د impacts راپورونه ورکړل شوي [1]. دا اقدامات د ځینو ترڅه ترڅه assassination عملیاتو په ځواب کې د بدلۍ عملیات म्हणून بیان شوي [1, 4]. خو د هدفونو په اړه راپورونه توپیر لري، ځکه ځینې سرچینې ښيي چې د ایران بریدونو هدف په Qatar او Saudi Arabia کې د انرژۍ Assets هم وې [2].
اسرائیل د ځواب په توګه د ایران په لویدیځو او مرکزي برخو کې پر نظامي هدفونو هوایي بریدونه وکړل [2]. په Tehran، Tabriz او Isfahan ښارونو کې د انفجاراتو راپورونه ورکړل شوي [3].
د نظامي ناثاباتیو له امله په مالي سکتور کې سمدستي ټکانونه رامنځته شوي. د تېلو قیمتونه له 116 ډالرو څخه پورته لاړ [3]. دا د قیمتونو زیاتوالی د انرژۍ د لېږد اوږدولو په اړه د پانګروونکو ویرې او د U.S. او نورو سیمه ییزو اتحادیو د ښکېلو کېدو له لارې د یوې پراخې جګړې احتمال منعکس کوي [2, 4].
د دواړو هیوادونو د بدلۍ یو داسې چوکرل شوی چې د اپریل د تړون له ناکامیدو وروسته نور هم شدت موندلی. اوسنی بریدونه د proxy warfare څخه د یو بل په خاکه د مستقیم kinetic engagement ته یو بدلون ښیي [1, 2].
“ایران پر اسرائیل میسایل ویشتل، چې د Netanya ښار په شاوخوا کې یې د impacts راپورونه ورکړل شوي”
له غیر مستقیمو proxy جګړو څخه د دولتونو ترمنځ مستقیمو میسایلو او هوایي بریدونو ته لیږد د یوې بشپړې سیمه ییزې جګړې خطر زیاتوي. څرنګه چې دا جګړه اوس په مستقیمه توګه د انرژۍ مرکزونو ته 영향을 رسوي او په ایران او خلیج کې د critical infrastructure ښکېلتیا لري، نړیوال بازارونه د supplied disruptions د اوږدې مودې د لوړ احتمال قیمتونه ټاکي.
