ایران دوشمبرې وویل چې په لبنان کې د جګړې پای ته رسول د متحده ایالاتو سره د شخاره د پایلو لپاره د تفاهم یادښت (memorandum of understanding) یو لازمې برخې ده [1, 2].
دا پرمختګ د لبنان ثبات مستقیم ډول د تهراڼ او واشنګټن ترمنځ له یوې پراخې ډیپلوماټیکې اتفاقیاته سره تړلی. که چیرې یاد یادښت د لبنان د امنیت مسلې ته پام ونه کړي، نو د سولې ټوله چوکاټ ممکن له ټاکلو سره وړاندې شي.
د ایران د بهرنیو چارو وزارت spokesperson، اسماعیل بقايي، په تهراڼ کې د خبری کنفرانس پر مهال وویل چې هېواد به پرمختګونه په نږدې څارنه کې وساتي [1, 2]. بقايي وویل چې ایران به مناسب ګامونه واخلي ترڅو ډاډه شي چې متحده ایالات د تړون له مخې خپل تعهدات پوره کوي [1, 3].
دا اعلان د تقابل له پیل څخه 110 ورځې وروسته شوی [3]. د تړون د চূড়ান্ত کولو لپاره، یوه ایرانی ډیلوګیشن به سیمه ییزو او ګاونډیو هیوادونو ته سفر وکړي [2]. د دې ډیپلوماټیک سفر هدف د یاد یادښت د لاسلیک کولو د جزئیاتو اعلانول دي [2].
د دې سیمه ییزو لیدنو څخه وروسته، د ډیلوګیشن پلان شوی است ته Geneva، Switzerland، دغه پینځنۍ، د 2026 کال د جون ۲۱ څخه تر سفر کول دي ترڅو تړون لاسلیک کړي [2, 3].
د ایران حکومت وویل چې په Geneva کې د دې پروسې کې د هغې ګډون د خپلو سیمه ییزو امنیتي ګټو خوندي کولو سره تړاو لري [1, 3]. د دې په ټینګار چې لبنان د تړون یو مرکزي component پاتې شي، تهراڼ اشاره کوي چې په Levant کې د ceasefire (تپېتیا) ټینګار د پراخ یادښت لپاره یو غیر قابله مذاکره شرط دی [1, 2].
“په لبنان کې د جګړې پای ته رسول د امریکا سره د تفاهم یادښت یو لازمې برخې ده.”
د لبنان شخاره د متحده ایالاتو سره د دوه اړخیز یادښت سره په تړلو کولو سره، ایران ځان د Levant کې د ثبات د اصلي تضمینونکي په توګه ځای په ځای کوي. دا ستراتیژي د Geneva تړون څخه ګټه پورته کوي ترڅو ډاډه شي چې په لبنان کې د متحده ایالاتو ډیپلوماټیک فشار یا نظامي عمل د پراخې سولې د تړون د یو شرط په توګه محدود شي، چې په حقیقت کې د مذاکراتو âmbito له دوه اړخیزې شخارې څخه یوې سیمه ییزې امنیتي ترتیب ته پراخیږي.
