ایران د 2026 کال د جون په 7مه د شمالي اسرایېلو په لور بالیسټیک มิټایلونه او ډرونز ویشتل [1].
دا برید په سیم کې د tensione یو لوی زیاتوالی ښيي او د کال د پیلاو په لومړیو کې د یوې نازکې د سولې تړون ثبات ته ګنا د تهدید کوي.
د اسرایېلو دفاعي ځواکونو (IDF) د راتلونکو پروجکټایلونو تشخیص کړ او رپورټ یې کړ چې 99 سلنه ډرونز او มิټایلونه یې intercept کړي دي [5]. دې بریدونو شمالي اسرایېلو، د Йیروشلم نږدې سیمې شاملې کړې [3, 5].
دا عملیات د 2026 کال د اپریل د پیلاو د ceasefire څخه وروسته پر اسرایېلو لومړی ایراني มิټایل برید دی [3]. IDF د دې څخه مخکې چې وسلې خپلو هدفونو ته ورسېږي، په ایران کې د发射 ځایونه تشخیص کړل [6].
ایران وویل چې دا برید د لبنان د بیروت د جنوبي څپاره سیمو پر وړاندې د اسرایېلو د وروستیو بریدونو په ځواب کې غبره وه [2, 4]. د ایران چارواکو وویل چې د دې اقدام هدف د موجوده ceasefire تړون باندې فشار راوړل وو [2, 4].
د اسرایېلو پوځي چارواکو وویل چې دفاعي سیسټمونو په بریالیتوب سره د اکثریت تهدید neutralized کړ. IDF د وسلو د intercept کولو څخه وروسته د نورو فعالیتونو لپاره د ایران د هوایي فضای څارنه jät τη [1, 6].
“IDF launch تشخیص کړ او د اکثریت وسلو intercept کولو ته بریالی شو.”
دا زیاتوالی د اوسنۍ سیمه ییز امنیتي جوړښت ناثاباتی ښيي. د لبنان په بریدونو کې د غبرې په توګه د اسرایېلو په هدف ګرځاندلو سره، ایران د جګړې څو fronts یو بل سره تړلوي، چې وړاندایې ښيي د اپریل د پیلاو ceasefire د مستقیمو دولتي بریدونو د جلوگیری لپاره کافي نه دی. د intercept کولو لوړ نرخ د اسرایېلو اوسنۍ دفاعي وړتیاګانې څرګندوي، مګر د ایران دا اراده چې یو ځل بیا بالیسټیک มิټایلونه ویشي، د لوړ ریسک لرونکي تحریکونو په لور یو ستراتیژیک بدلون ښيي.
