د ایران اسلامي جمهوریت اعلان کړی چې د هغه د میسایلو وړتیاوې به د امریکا سره په راتلونکو هیڅ ډول مذاکراتو کې شاملې نه شي [1].
دا موقف یو لوی ډیپلوماټیک خنډ رامینځه বদি کوي، ځکه امریکا تاریخي ډول د制 sanctions د لګولېدو د څالو کولو لپاره د شرط په توګه د ایران د بالیسټیک میسایلو د رسون محدودول غوښتلې دي. د دې موضوع له میز څخه په ایستلو سره، تهران اشاره کوي چې د هغه ستراتیژیک deterrents پرته له دې چې ډیپلوماټیک چوکاټ څومره پراخ وي، غیر قابله مذاکره دي.
د حکومت چارواکو وویل چې د میسایلو وړتیاوې به هیڅکله د تفاهم یادښت (memorandum of understanding) برخه نه شي [1]. د دې اثاثو پر وړاندې د مذاکراتو رد کول له دې لیدلوري څخه نشته چې د میسایلو پروګرام د ملي امنیت یو بنسټیز element دی [2].
تهران دا نظر ساتلی چې دا وړتیاوې د دفاع لپاره اړینې دي. دا موقف وړاندیز کوي چې هر ډول راتلونکی تړون چې د nuclear proliferation باندې تمرکز کوي، ممکن د سیمیکایي deterrents لپاره کارول شویو کنونشنال وسلو ته پراساس نشي [2].
ډیپلوماټیکې tensioneګانې له ډیرې مودې راهیسې د ایران د امنیتي اړتیاوو او د سیمیکایي ثبات په اړه د نړیوالو اندېښنو ترمنځ د توازن په اړه څرګندې شوې دي. د میسایلو د خبرو مستثنا کول پدې معنی دي چې یو جامع امنیتي تړون د احتمالاتو له نظره کم دی، ترڅو چې امریکا د دې ځانګړو وسلو د محدودولو غوښتنه کوي [1].
چارواکو وویل چې دا پروګرام به په هیڅ تړون کې له خطر څخه نه شي [1]. دا لارښونه له پخلاو ادعاوو سره memset کیږي چې دولت به د اقتصادي امتیازاتو په بدل کې د دفاع خپل اصلي وسیلې نه پریږدي [2].
“ایران اعلان کړی چې د هغه د میسایلو وړتیاوې به د متحده ایالاتو سره په راتلونکو هیڅ ډول مذاکراتو کې شاملې نه شي.”
د ایران د میسایلو پروګرام د مذاکرې په اړه رد کول د یو دایمي ستراتیژیک deterrent ته د اړخ کیدو نښه ده. د nuclear خبرو څخه د میسایلو پروګرام جلا کولو سره، تهران دا ادعا کوي چې د هغه کنونشنال پوځي ځواک یو sovereign right دی، چې په فعال ډول د احتمالي ډیپلوماټیکو بریاګانو ساحه یوازې nuclear اړوند مسایلو ته محدوده کوي، نه یو جامع امنیتي تړون ته.
