مونا یاکوبین ویال چې ایران د متحده ایالاتو سره د لاسر达成 شوي هستяيي تړون څخه مستقیمې او حقیقي ګټې ترلاسه کړې دي [1, 2].
دا ارزیونه پر دغه بحث تمرکز کوي چې ایا ډیپلوماټیک چوکاټ په مؤثره توګه د ایران هستяيي اهدافو محدود کړ یا یې دولت ته داسې سرچینې ورکړې چې خپل جیوسیاسي موقف پیاوړ کړی).
یاکوبین، چې د Strategic and International Studies مرکز کې د Middle East پروګرام Director ده، د CBS News 24/7 سره په یو مرکب کې دا خبرې کړې [1]. هغې وویل چې دې تړون ایران ته د sanctions relief او د پامانور اقتصادي ارامه تیا وړاندې کړې [1, 2].
یاکوبین زیاته کړه چې د مالي ګټو څخه پرته، دې تړون ایران ته داسې لاره خلاص کړې چې په ټوله سیمه کې خپل نفوذ پراخ کړي [1, 2]. دا ښيي چې د تړون ګټې یوازې د هستяيي څارنې محدودې ساحې ته محدودې نه وې، بلکې د ستراتیژیک سیمه ییز ځواک ساحې ته غزېدلې وې.
دا بحث د ډیپلوماټیکو هڅو د ملموسو پایلو په اړه دی. یاکوبین ویال چې د اقتصادي فشارونو څخه خلاصېدو ایران ته دا اجازه ورکړه چې خپل کورنی ثبات وساتي او په عین حال کې چې خپلې پراخې موخې تعقیبوي [1, 2].
دا تحلیلونه په داسې وخت کې راغی چې پالیسي جوړوونکي لا هم د Middle East د ثبات لپاره د هستяيي تړون اوږد مهاله اغیز ارزوونه کوي. د اقتصادي انCENTIVES وړاندې کولو او د هستяيي محدودیتونو سخت رعایت کولو ترمنځ توازن د امریکا د بهرنۍ سیاست یو مرکزي争议 ټکی پاتې دی [1].
“ایران د متحده ایالاتو او ایران د هستяيي تړون څخه "مستقیمې او حقیقي ګټې" ترلاسه کړې دي”
دا تحلیل وړاندیز کوي چې د امریکا او ایران هستяيي تړون یوازې د non-proliferation د یو وسیلې په توګه نه و کار کړی. د sanctions relief په وړاندې کولو سره، دې تړون احتمالاً د ایران سیمه ییز ستراتیژیک اهداف مالي sustained کړې، چې د هستяيي وسلې د предотвраع د نږدې هدف او په Middle East کې د ایران د نفوذ د محدودولو د پراخ هدف ترمنځ یو ډول کړکېچ رامنځته کړی.
