د تخنیکي هستوي اصطلاحاتو د ایران ګډوډول او د enrichment (بډایه کولو) لپاره د ژبانیو ژمنو غوښتنه د دوحې په چوکاټ کې د وروستۍ هستوي تړون لپاره اصلي خنډونه دي [1].
دا پرHسې kritikal دي ځکه چې دوی د باور د یوې ژورې بحرې نښان دي، چې هر ډول احتمالي تړون د ناڅاپي بدلیدو وړاندې کوي. که اصلي محدودیتونه په لیکلي ډول নথি نه شي، نو د سیمې د امنیتي جوړښت ثبات به له خطر څخه لاس ته وي.
ډاکټر صالح المطيري، د Al-Madar د سیاسي مطالعاتو مرکز رئیس وویل چې د تخنیکي اصطلاحاتو ته د ایران کړنلاره د وروستۍ تړون په مسودې کې تر ټولو خطرناک خنډ دی [1]. هغه وویل چې د enrichment په اړه د لیکلې محدودیتونو پر ځای د تهران د ژبانیو ژمنو ترجیح، د باور د یوې نه حل کېدونکې بحیرې څرګندونه کوي [1].
المطیري وویل چې د چینایي یا سیمه ایزو تضمینونو لټون یو فرمایشي یا سطحي تمرین دی [1]. هغه وویل چې نړاولي تړونونه اوس د dissolved یا بیرونه کولو اسانه شوي دي، چې له امله یې دغه تضمینونه د هستوي فایل د اصلي مسایو په حل کې بې повлия شوي دي [1].
سره له دې tensione-ګانو، المطیري د قطرې د ډیپلوماټیک انعطاف رول ته اشاره وکړه [1]. هغه وویل چې دې انعطاف د پاکستاني посредیتي هڅو په بیا فعالولو کې چې مخکې کنجکړې شوې وې، مهم رول memainkan کړی دی [1].
د Al-Madar مرکز رئیس وویل چې پرته له دې چې له ژبانیو تعهداتو څخه د تصدیق وړ او لیکلې معیارونو په لور حرکت وشي، دا چوکاټ به نازک پاتې شي [1].
“د هستوي فایل لپاره د تخنیکي اصطلاحاتو د ایران ګډوډول تر ټولو خطرناک خنډ دی.”
د لیکلې پر ځای د ژبانیو تعهداتو پر坚持 کولو ښایسته کوي چې ایران د خپل هستوي پروګرام کې د نفوذ یا انعطاف ساتلو لپاره ستراتیژیک ابهام (strategic ambiguity) غواړي. د سیمه ایزو یا چینایي تضمینونو پر تکیه کولو — چې المطیري یې سطحي بولي — تهران شاید هڅه کوي چې د نړیوالو څارونکو سخت verification معیارونه تېر کړي. د قطرې له لارې د پاکستاني посредیت بیا فعالول سیمه ایزو ډیپلوماسۍ ته یو بدلون ښيي، مګر د تخنیکي اسنادو په اړه بنسټیز اختلاف داسې یو خنډ دی چې یوازې ډیپلوماټیک انعطاف به یې نشي پوره کولی.
