ایران اعلان کړی چې له امریکا سره په خبرو اترو کې به د خپلو ملي ګټو، sovereignty یا د سولې هستوي انرژۍ د قانوني حق څخه تیاس نه کوي [1, 2, 3].
دا څرګندې د تهران د ډیپلوماټیک موقف سخت کېدو ته اشاره کوي، چې احتمالا د هستوي تړون د ترلاسه کولو هڅې پیچلې کوي او د دواړو هیوادونو ترمنځ tensione (تشنج) زیاتوي.
د ایران لوړ multifunctional مذاکره کوونکي د پاکستان د پوځي قومندان ته وویل چې متحده ایالات په خبرو اترو کې یو صادق طرف نه دی [3]. مذاکره کوونکي وویل: "موږ به د خپلو ملي ګټو او sovereignty څخه تیاس ونه کړو" [1].
دا څرګندې هند ته د ایران سفیر محمد فتح علي هم تکرار کړې. هغه وویل چې تههراڼه به د ایرانیانو د قانوني او مشروعو حقونو، د سولې هستوي انرژۍ پهشمول، څخه تیاس ونه کړي [2].
دا څرګندې، چې د 2026 کال د می په 23مه راپورته شوې، ټینګار کوي چې ایران خپل هستوي غني کولو وړتیاوې د ملي حق په توګه ګڼي [1, 3]. د ایران رهبران دا نظر لري چې په دې ټکو باندې هر ډول امتیاز به د هیواد sovereignty کمزوری کړي [1, 2].
ډیپلوماټیک ځایونه او د پاکستاني چاروکارو سره meetings د دې اعلانونو لپاره د پس منظر په توګه کارکاته شول [1, 3]. د هستوي حقونو پر سر ټینګار د بحث مرکزي نقطه پاتې کیږي، ځکه امریکا تاریخي توګه د هستوي وسلو د پراساس مخنیوي لپاره د یورانیوم د غني کولو پر وړاندې سخت محدودیتونه غوښتل دي.
“"موږ به د خپلو ملي ګټو او sovereignty څخه تیاس ونه کړو,"”
د هستوي غني کولو او sovereignty پر سر د ایران انکار د امتیاز پر ځای د deterrence (ممانعت) په لور یو ستراتیژیک بدلون وړاندیز کوي. تهران د هستوي انرژۍ د خپلو خلکو د مشروع حق په توګه وړاندې کولو سره، خپله پروګرام ډیپلوماټیک فشار څخه خوندي کوي، چې د متحده ایالاتو د مذاکراتي تاکتیکونو له پام وړ بدلون پرته یو محدودوونکي هستوي تړون ته راستنېدل ناممکن کوي.


