د ایران ولسري مسعود پېژشکیان د ۲۰۲۶ کال د جون ۲۳، تیوې، د رسمي ډیپلوماټیکو خبرو لپاره پاکستان ته، اسلام اباد ته ورسيد [1, 2, 3].
دا سفر په سویتسرلاند کې د امریکا او ایران ترمنځ د breakthrough خبرو وروسته ترسره کېږي، چې سیمې کې د ثبات د احتمالي بدلون او د جګړې د پایلوونکي تړون د ممکنې চূড়ান্ত کولو نښه ده [1, 2].
پېژشکیان د پاکستان پلاټه ته د تهران او واشنګټن ترمنځ د تفاهمي یادښت (memorandum of understanding) په اړه د بحثونو لپاره سفر کړی [1, 2, 4]. د دې خبرو هدف د هغه ستراتیژیک پلان وړاندې کول دي چې د سویتسرلاند له وروستیو خبرو څخه ترلاسه شوی، او تمرکز یې د tensãos کمولو لپاره د موافقتي شرایطو په پلي کولو باندې دی [1, 4].
د امریکا او ایران له چوکاټ څخه پرته، دا سفر د ایران او پاکستان ترمنځ د دوه اړخیزو اړیکو د پیاوړتیا لپاره د یو میکانیزم په توګه کار کوي [2, 4]. تمه کېږي چې په اسلام اباد کې چارواکي د سیمې په امنيت او اقتصادي همکارۍ کې له ایرانی delegation سره همcoordiation وکړي—دا هغه عوامل دي چې د امریکا اړیکو د پلان پرمختګ سره د تړاو لري [4].
د دې سفر وخت د دې هڅې په اړه اشاره کوي چې سیمې ګاونډیان د راتلونکي ډیپلوماټیک چوکاټ سره همغږي شي [1, 2]. د سویتسرلاند له breakthrough وروسته د پاکستان سره د سمدستي اړیکو په له لارې، پېژشکیان ایران ته د دې وړتیا فرصت ورکوي چې خپلې نږدې سرحدونه ثابته کړي او په عین حال کې چې له امریکا سره د پراخې rapprochement په لور ګامونه اخلي [4].
دا ډیپلوماټیک ترتیب د تېرو کلونو د بنبستې (deadlock) په پرتله یو مهم بدلون ښيي. اصلي تمرکز اوس په دې باندې دی چې ایا تفاهمي یادښت (memorandum of understanding) په یو رسمي او تلپاتې تړون بدل کېدای شي چې د امنیتي پاتې پاتې اندېښنې حل کړي [1, 2].
“دا سفر په سویتسرلاند کې د امریکا او ایران ترمنځ د breakthrough خبرو وروسته ترسره کېږي.”
له سویتسرلاند خبرو څخه د پاکستان State visit ته لیږد ښيي چې ایران د خپل نوي ډیپلوماټیک لور ته د سیمې Legitimacy او ملاتړ غواړي. د پاکستان په شاملولو سره، تهران هڅه کوي چې یو ثابته څانګه او سیمیزې موافقت ترلاسه کړي، چې کېدای شي د امریکا لپاره د دښمنۍ د پایلوونکي جامع تړون د لاسلیک کولو لپاره یو اړین شرط وي.



