د ایران د بهرنیو چارو وزیر عباس عراقچی او د پارلمان سپیکر محمد باقر غلیباف د newState د لومړۍ ورځې په دوحه کې د لوړې کچې مذاکراتو لپاره سفر کړ [1, 2].
دا meetings د USAID او ایران ترمنځ د سولې مذاکراتو د بهیر پاتې کېدو په یو وخت کې، د اقتصادي او امنیتي کړاوونو د حل لپاره د هڅو نښه ده.
ډیلوګیشن د ایران د کنګال شویو مالونو د خلاصولو په اړه د یوې ګټې deal غوښتنه کوي [1, 2]. دا مالونه د نړیوالو制 sanctions او قانوني شخالصو له امله د لاسرسۍ څخه بهر دي، چې دا په سیمه کې د اقتصادي ثبات د رېښو کولو په لاره کې یو اصلي خنډ دی. ایرانی چارواکي قطر د یو ډیپلوماټیک میانجي په توګه کاروي ترڅو له امریکا څخه سره اړیکې رامینځه کړي.
د مالي مالونو سربېره، مذاکراتو د Hormuz تنگا د بلاکاد موضوع هم په بره کې نیوله [1, 2]. دا تنگه د نړیوالو تېلو د لېږد لپاره یوه حیاتي بحري لاره ده، او په دې لاره کې هر ډول ناثباتي د نړیوالو د انرژۍ بازارونو لپاره ګواښ دی. ایرانی رهبري د تجارت د آزاد جریان د تضمین او د سیمه ییزو کړاوونو د کمولو لپاره د بلاکاد د حل لاره لټوي.
دا بحثونه د ډیپلوماټیکو بنبستونو په یو پراخ چوکاټ کې ترسره کېږي. که څه هم په دوحه کې دا meetings د یو عملي لاره موندلو هڅه ده، مګر د هسته ایې تړاوونو او سیمه ییز نفوذ په اړه بنسټیزې ستونزې لا هم دا پروسه پیچلې کوي [1, 2].
قطر له ډېرې مودې راهیسې د داسې حساسې ډیپلوماسۍ لپاره د یو بې طرفه ځای په توګه خدمت کوي. د بهرنیو چارو وزارت او د پارلمان رهبرۍ په میزبانی کولو سره، دوحه د مذاکراتو لپاره یو جامع چلند تسهیل کوي چې د تهران اجرایی او قانوني دواړه دیدګاهې پکې شاملې دي [1, 2].
“ډیلوګیشن د ایران د کنګال شویو مالونو د خلاصولو په اړه د یوې ګټې deal غوښتنه کوي.”
د بهرنیو چارو وزیر او د پارلمان سپیکر یوځای حضور ښيي چې ایران د اقتصادي امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره د یو متحد سیاسي fronts جوړولو هڅه کوي. د Hormuz بلاکاد او کنګال شویو مالونو باندې د تمرکز په واسطه، تهران د پراخو سیاسي تړونونو په پرتله د مالي ارامه کولو او بحري امنیت ته لومړیتوب ورکوي، چې دا د امریکا سره د اوسني بنبست څخه د تېرویدو لپاره د incremental diplomacy ستراتیژۍ څرګندونه کوي.
