ایران د متحده ایالاتو سره د خبرو اترو د دوام لپاره د یوې مخکښې شرط په توګه په قطر کې د 12 ملیارډو ډالرو [1] د کنګل شویو شتمنیو د خوشې کولو غوښتنه کوي.
دا شخاره په داسې د نفط د عایداتو حساباتو مرکز کې ده چې تهران ته په موجوده توګه لاسرسی نشته. د دې خبرو اترو پایله ممکن دا ټاکه کړي چې ایا د امریکا او ایران ترمنځ ډیپلوماټیک اړیکې بیا پیل کېږي یا د مالي ضمانتونو له امله په تعلیق کې پاتې کېږي.
د ایران د پارلمان سپیکر محمد غلیباف وویل چې د پیسو ته لاسرسی باید د خبرو اترو لپاره د باور جوړونې یوه措measure وي، که نه نو لږترلږه یو مخکښی شرط وي [3]. د بشپړ 12 ملیارډو ډالرو [1] دا غوښتنه په ډیپلوماټیک پروسه کې یو لوی خنډ دی.
خو امریکا او قطر یو بل چلند غوره کوي. راپورونه ښيي چې دواړه هیوادونه پر یو پلان کار کوي چې ایران به 6 ملیارډو ډالرو [2] کنګل شویو شتمنیو ته لاسرسی ورکړي. دا ځانګړی مقدار به یوازې د بشري اړتیاوو د پیرون لپاره محدود وي [2].
پداسې حال کې چې ایران د فنډونو بشپړ خوشې کول د باور د جوړولو لپاره یو اړین ګام ګڼي، امریکا او قطر د 6 ملیارډو ډالرو [2] وړاندیز د یوې محدودې اقدام په توګه وړاندې کړی ترڅو بشري اړتیاوې پوره کړي، نه د یوې پراخې ډیپلوماټیکې امتیاز په توګه.
دا کنګل شوي فنډونه په قطري حساباتو کې دي او په اصلي توګه د ایران د نفط له عایداتو څخه جوړ شوي [2]. د دغه مقدار او د خوشې کولو د شرایطو په اړه اختلاف، چې له بشپړ تادیاتو څخه نیولی تر محدود بشري فنډ پورې رسېږي، د مذاکراتو کوونکو ترمنځ ژور ناعقده تیا څرګندوي.
“"زموږ د هیواد د پیسو ته لاسرسی باید د خبرو اترو لپاره د باور جوړونې یوه措measure وي، که نه نو لږترلږل یو مخکښی شرط وي."”
د ایران د 12 ملیارډو ډالرو غوښتنې او د امریکا-قطر د 6 ملیارډو ډالرو وړاندیز ترمنځ خلا د فنډونو د هدف په اړه یو بنسټیز اختلاف منعکسوي. ایران هڅه کوي چې دا شتمنۍ د یوې وسیلې په توګه وکاروي ترڅو یو پراخ ډیپلوماټیک بریا ته مجبوره کړي، پداسې حال کې چې امریکا هڅه کوي بشري اړتیاوې له سیاسي امتیازاتو جلا کړي ترڅو تهران ته بې restrictions سرمایه نهورکوي.
