ایران د متحده ایالاتو او اسراییل سره د مخامخې لپاره له بحري نفوذ، د proxy ګروپونو له همنګۍ او ډیپلوماټیک فشار څخه ګټه پورېږي [1].
دا ستراتیژي د تهران لخوا یو coordinated effort ښکاره کوي ترڅو خپل سیمیکايي نفوذ خوندي کړي او د هغو اقداماتو ځواب ورکړي چې هغه یې د دښمنۍ په توګه ګڼي. د خپلې کړنلارې په متنوع کولو سره، ایران هڅه کوي د رګړنو څو ټکي رامینځه راولي چې په پراټو geopolitical مذاکراتو کې د bargaining chips په توګه کارول کیدی شي.
د دې کړنلارې مرکزي برخه د هرمز تنگې (Strait of Hormuz) کارول دي. ایران د دې مهمې بحري ټکي څخه ګټه پورېڅي ترڅو پر نړیوالو ترانسپورټ او Western ګټو اقتصادي او ستراتیژیک فشار واخلي [2].
تهران همدارنګه خپلو proxy ګروپونو ته د ګډو عملیاتو لپارهک لېشې ورکوي. په دې کې په یمن کې د Houthi تحریک شامل دی، چې د سیمیکايي امنیت د destabilize کولو او د U.S. ځواکونو د شتون د ننګولو لپاره خپل فعالیتونه همنګوي [2].
په ډیپلوماټیک front باندې، د بهرنیو چارو وزیر Abbas Araghaji په لوړ پیاستو meetings کې برخه اخیستې، چې په روسیه کې د ولولمیر پوتین (Vladimir Putin) سره خبرې پکې شاملې دي [3]. دا تعاملات د هغو پراټو هڅو برخه دي چې د ستراتیژیکو اتحادیو جوړولو لپاره کیږي ترڅو Western isolation ته ځواب ووایي.
ایران په عامه توګه امریکا تورن کړې چې ډیپلوماټیکې خبرې یې تخریب کړې دي [3]. دا narrative تهران ته اجازه ورکوي چې ځان د مذاکراتو لپاره د یوې خلاصې خوا په توګه وړاندې کړي، پداسې حال کې چې د پروسې د ټوکنۍ ملامت واشینګټن ته واچوي.
دا فعالیتونه د تېرو 40 ورځو [1] په جریان کې رامنځه راغی، چې په کې د ایران، امریکا او اسراییل ترمنځ سختې tensione-ګانېي موجودې وې. دا timeline د سیمې د volatility څرګندونه کوي، ځکه چې تهران د ښکاره ګواښونو او ډیپلوماټیک maneuvering ترمنځ توازن ساتي.
“ایران د متحده ایالاتو او اسراییل سره د مخامخې لپاره له بحري نفوذ، د proxy ګروپونو له همنګۍ او ډیپلوماټیک فشار څخه ګټه پورېږي.”
د ایران ستراتیژي د یو 'hybrid' conflict ماډل ته د بدلون نښه ده، چیرې چې دولت د مستقیمې ټولې جګړې څخه ډډه کیږي خو د دوامداره فشار حالت ساتي. په یمن کې د Houthi فعالیتونو همنګولو، په روسیه کې ډیپلوماټیک اړیکو او په هرمز تنگه کې د ګواښونو له لارې، تهران یو پیچلی security environment رامینځه راوړی چې امریکا او اسراییل مجبوروي چې په یو وخت کې څو بحرانونه اداره کړي، چې دا ممکن د دوی ستراتیژیک اراده کمزوره کړي.
