ایران د 2026 کال د جون په 27مه د شپې پر بحرین او کویت میسایل او ډرونونه وغوښتل [1].
دا بریدونه په سیمه کې د ثبات د یوې ناڅ稳定 بدلون signal ورکوي، چې ممکن ډیپلوماټیکې هڅې له خطر سره وړاندې کړي او د Strait of Hormuz امنیت ته ګواښ وګرځوي.
ایرانیو ځواکونو دا وسایل د Strait of Hormuz د هوایي فضای څخه发射 کړل [2]. بریدونه په بحرین او کویت دواړو کې ځمکې هدفې کړې [3]. دا عملیات د总统 Trump د ceasefire تړون څخه یوې اونۍ وروسته ترسره شول [4].
ایران ویل یې چې دا بریدونه د ایران د موقععاتو پر وړاندې د امریکا د وروستیو هوایي بریدونو ځواب وو [5]. په تهران کې چارواکو وویل چې دا نظامي اقدام د دواړو خواوو د سور خطونو د ازمایست لپاره شوی و [5]. د ایران حکومت ویې ویل چې دا پرمختګونه ممکن د سولې خبرو په ټپ करणे ته leading شي [5].
سیمه ایز څارونکي وړاندینوي چې دا تندروي د امریکا او د هغې د شریکانو د غبرګون د اندازه کولو لپاره یو محاسبه شوی ګام دی. د ABC News Live سلینا وانګ وویل: "دا ښکاري چې هر طرف د بل الطرف سور خطونه ازمایي."
بحرین او کویت دواړو تایید کړل چې دوی د شپې د بریدونو په څپه کې هدف شوي وو [2]. د ډرونونو او میسایلو د ګډ تخنیک کارول د سیمه ایزې هوا دفاعي سیسټمونو د نفوذ لپاره د یوې هم coordinating هڅې ښودنه کوي. دا تندروي د هغې perio د فشار څخه وروسته راغی چې پکې په سیمه کې د امریکا نظامي فعالیتونه لوړ وو [1].
“ایران د 2026 کال د جون په 27مه د شپې پر بحرین او کویت میسایل او ډرونونه وغوښتل.”
د دې بریدونو وخت، چې د ceasefire تړون څخه یوازې یوه اونۍ وروسته ترسره شول، ښيي چې ډیپلوماټیک چوکاټ نازک دی. ایران د امریکا د پر ځای د بحرین او کویت په هدف کولو سره، سیمه ایز proxies او ګاونډیان کاروي ترڅو پر امریکا فشار own کړي او په عین حال کې چې د Strait of Hormuz کې د بحري ترافیک د ګډوډولو خپل وړتیاوې ښيي. دا ستراتیژي د دې خبرې ازمایښت کوي چې آیا امریکا د وروستیا د سولې تړون سره سره د خپلو خلیجي شریکانو د دفاع ته چمتو ده که نه.
