ایران وویل چې هغه به په خپل ډول او د خپلو ملي ګټو پر بنسټ پریکړه وکړي چې څنګه خپلې پخوانۍ منجمدې اثاثې وکاروي [1].
دا موقف د متحده ایالاتو لخوا imposed شوی شرایط او د هیواد د مالي ریکاوری باندې د بهرني نفوذ مستقیم رد ښیي. تهران د دې فنډونو باندې د بشپړ کنټرول په ټینګار کېږي چې له نړیوالو محدودیتونو تېر شي، کوم چې معمولاً د sanction شویو اثاثو د خوشې کولو سره ملګри وي.
علي بهريني، د ایران په ملګرو ملتونو کې سفیر وویل چې یوازې ایران به خپلې غیر منجمدې اثاثې کنټرولوي [2]. هغه وویل چې تههران به یوازې پریکړه وکړي چې کله دا اثاثې غیر منجمدې شي، څنګه یې وکاروي [3]. دا بیانیې د حکومت د دې intention ته ټینګار کوي چې د دې فنډونو مصرف د بهرنیو امرونو پر ځای له خپلو داخلي لومړیتوته اړوند کړي.
په یو جلا پرمختګ کې، د ایران د بهرنیو چارو وزارت د spokesperson اسماعیل بقايي د خپلې पायाڼې د نړیوال نظارت په اړه د اندیښنو ځواب ورکړ [1]. بقايي وویل چې د IAEA لپاره د هغو هستیايي ځایونو د معاینې پلان نشته چې د امریکا او izraeliو حملې پرې شوې دي [1].
په تهران کې د بهرنیو چارو وزارت او په Geneva کې د ملګرو ملتونو د ماموریت ترمنځ همسره تګ یو متحد ډیپلوماټیک وړاندیز څرګندوي. ایرانی حکومت د دې اثاثو د خوشې کولو لپاره دوام ورکوي پرته له دې چې کومې سیاسي شرطونه ورسره تړلي وي، دا یو داسې ګام دی چې معمولاً له غربي ځواکونو سره مذاکرې پیچلې کوي.
د تهران د خپلواکۍ پر ټینګار د خپلو اقتصادي سرچینو باندې د souverainty ساتلو لپاره یو پراخ ستراتیژیک پلان منعکس کوي. ادارې ویل چې غیر منجمدې اثاثې د دولت قانوني ملکیت دی او باید د بهرنیو حکومتونو د تصویب 対象 نه وي [2].
“یوازې ایران به خپلې غیر منجمدې اثاثې کنټرولوي.”
د ایران انکار چې د خپلو غیر منجمدو اثاثو لپاره شرایط ومني، د متحده ایالاتو سره یو ډیپلوماټیک بنبست رامنځه کوي، ځکه امریکا معمولاً د هستیايي یا سیمیز امنیتي مسایلو په اړه د امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره مالي فشار کاروي. تهران د یو اړخیز کنټرول په ټینګار کېږي، د غربي ځواکونو سره د احتمالي مذاکراتي حل پر ځای ملي souverignty او اقتصادي خپلواکۍ ته لومړیتوب ورکوي.

