ایران په عامه توګه اعلان کړی چې له متحده ایالاتو سره د ceasefire یا د سولې هیڅ تړون finalize نه دی شوی [1].
دا شخړه د اټومي وړتیاوو او سیمه ییز ثبات په اړه په مذاکراتو کې یوه kritike خلا ښکاره کوي، چې د نویو جګړو خطر یې نهشل شوی دی.
پریزیډنت Donald Trump د 2026 کال د جون 11 په نیټه وویل [2]، "موږ پر ایران نوي حملې لغوه کوو او د سولې پر یو تړون کار کوو" [2]. دا اعلان د یوې مسودې تړون د خبرونو په وړاندې وشو چې پکې به 24 ملیارده ډالرهAxes فعال شي او په لبنان کې به ceasefire تضمین شي [3].
د واشنګټن د دې کړنو سره سره، ایرانی چارواکي ټینګار کوي چې تړون لا هم ستونزمن دی. د ایران بهرنی وزیر Hossein Amir-Abdollahian وویل، "هر ډول تړون باید موږ ته اجازه ورکړي چې د خپلو sovereign حقونو له مخې اټومي enrichment ته دوام ورکړو" [4].
د متحده ایالاتو موقف لا هم د بحثونو څخه د اټومي وسلو په بشپړ ډول لرې کولو ته കേന്ദ്ര شوی دی. د متحده ایالاتو د State Department یو spokesperson وویل، "متحده ایالاتو به تر هغه مذاکره ونه کړي چې اټومي وسلې له میز څخه لرې نشي" [5].
د اټومي enrichment او disarmament په اړه دې متضاد غوښتنو د تړون د شرایطو finalization مخه نیولې ده. که څه هم د مسودې تړون مالي ارامه کولو او سیمه ییز ثبات، په ځانګړې توګه په لبنان کې، یو لاره وړاندې کوي، خو د اټومي sovereignty په اړه اصلي اختلاف لا هم پاتې دی [3, 5].
تهران دوام ورکوي چې د یورانیوم د enrichment حق یې non-negotiable دی، پداسېز د امریکا اداره ټینګار کوي چې اټومي وسلې باید له هر ډول احتمالي چوکاټ څخه په بشپړ ډول excluded شي [4, 5].
“"موږ پر ایران نوي حملې لغوه کوو او د سولې پر یو تړون کار کوو."”
د پریزیډنت Trump د عامه optimism او د ایران د انکار ترمنځ دا توپاک ښيي چې که څه هم تاکتیکي وقفه — لکه د هوایي حملو لغوه کول — رامنځه راغله، خو د اټومي enrichment په اړه ستراتیژیکي اختلاف لا هم په stalemate کې دی. د 24 ملیارده ډالرو د منجمدو فنډونو یادونه د تهران لپاره د یوې اصلي incentive په توګه کار کوي، خو د امریکا ټینګار پر بشپړ اټومي منعمانه توګه یو بنسټیز تناقض رامینځه اړوي چې د رسمي لاسلیک مخه نیسي.
