ایران دوشنبه اعلان کړ چې د متحده ایالاتو سره د ceasefire تړون لاسلیک ته نږدې نه یو [1].

دا بیانیه د ډیپلوماټیکو حل لارو لپاره د چټکې پرمختګ-اوې توقعاتو د کمښت نښه ده. دا بن‌بست ته رسیدل د تهران د ثبات غوښتنې او د Trump د ادارې د یوې لوړې کچې تړون پر insisting باندې د شخالصت څرګندونه کوي.

د ایران د بهرنیزو چارو وزارت څارنوال، اسماعیل باغي، وویل چې که څه هم د بحثونو لاندې ډیری موضوعات پای ته رسیدلي، خو هغه نشي ویلی چې لاسلیک ته نږدې یو [1]. باغي وویل چې دا ځنډ د متحده ایالاتو د ډیپلوماټیکو دریځونو د ناثابته طبیعت له امله دی. هغه وویل چې په څو ساعتونو کې د متضاد نظریاتو سره مخ کېدل هر ډول خبرې ګرانې کوي [1].

د متحده ایالاتو ولسمشر Donald Trump د یوې চূড়ান্তې تړون لپاره د اړ necessidadesو په اړه خپل سخت دریځ ته ولاړ. Trump وویل چې که تړون باکمیت (meaningful) نه وي، نو هیڅ تړون به نه شي [1]. دا دریځ د ادارې د هغې پراخې ستراتیژۍ سره سمسانه دی چې د یوې لنډمهالې وقفې پر ځای د یوې جامعې تړون په لټه کې ده.

سره له دې چې د لاسلیک لپاره کومه نکراره نیټه نشته، ځینې ډیپلوماټیک فعالیتونه دوام لري. راپورونه ښيي چې د ایران د مذاکراتو ډلې د فنډونو د خلاصولو او نورو مسایلو په اړه قطر ته تللې وه [1]. دا ښيي چې که څه هم وروستۍ لاسلیک ته نږدې نه یو، خو د مالي اثاثو په اړه تخنیکي بحثونه فعال پاتې دي.

تنشونه دوام لري ځکه چې دواړه هیوادونه د رسیدو نتیجے او د یوې رسمي لاسلیک شوې لیکنې ترمنځ د خالي ځای په ډکول کې دي. ایران د امریکا د دریځ په مکراره بدلونونو باندې خپله خپګان څرګندوي، په داسې حال کې چې متحده ایالات د تړون د ژوروالي په اړه پر Compromise کولو تیار نه دي [1].

“"که دا یو باکمیته تړون نه وي، نو هیڅ تړون به نه شي."”

د دواړو هیوادونو ترمنځ دا د وجه‌النظر توپارت ښيي چې که څه هم تخنیکي معیارونه ممکن پوره شوي وي، خو د وروستۍ تړون لپاره سیاسي اراده لا هم نازکې ده. متحده ایالات خپل موقف کاروي ترڅو یو 'باکمیته' تړون ترلاسه کړي، په داسې حال کې چې ایران اشاره کوي چې که د امریکا پالیسي ناثابته پاتې شي، هغه به د لاسلیک لپاره بیړه نکړي. دا د ډیپلوماسي د بشپړ ټلا د پر ځای د ستراتیژیک انتظار د یوې دورې نښه ده.