ایران او متحده ایالات د چهارشنب په شپه نظامي حملې تبادلې، وروسته له هغه چې تهران امریکا تورنوله چې د دې وروستیا د سولې تړون [1, 2, 3] یې سرغونه کړی دی.
دا tensione د دوه اوږد مهاله ضدانو ترمنځ د یوې نازکې ډیپلوماټیکې پرمختګ د تخریب خطر لري. دا ناثباتیکه حالت په داسې وخت کې راغلی چې نړیواله recognizing څارنه کوي چې ایا د تلپاتې سولې لپاره 최근 هڅې کولی شي د مستقیمې نظامي مخامخې څخه ژغورل شي.
د راپورونو له مخې، دا جګړه هغه وخت پیل شوه کله چې امریکا په مینځنۍ اسیا کې د ایران په ساحاتو بمباري وکړه [1, 2]. تهران وویل چې دا حملې د دواړو هیوادونو ترمنځ د سولې د تړون مستقیم نقض دی [1, 2]. د امریکایانو د حملو په ځواب کې، ایرانه retaliatory حملې پیل کړې، چې په پایله کې یې د شپې په جریان کې د نظامي ځواکونو متبادلو حملې وشوې [2, 3].
دا ناثباتیکه حالت د نسبتا ارامۍ له یوې دورې وروسته رامنځه شوی. د دې وروستیو حملو څخه وړاندې دوه میاشتېrete truce (جنگ cessation) موجوده وه [2]. د دې ceasefire تخریب د سیمې په امنیتي چڼډه کې یو لوی بدلون ښيي.
د تړون د ثبات په اړه نړیوالې نظریات توپیر لري. متحده Naciones (UN) د سولې تړون د یوې پریکنیزې ګام په توګه ستایلی چې د سولې حل لور ته روان دی [4]. خو نور راپورونه ښيي چې د حملو دا موجوده تبادله ټول تړون له خطر سره وړاندې کوي [2].
هیڅ یوې خوا ته د زخمونو او مړانو دقیق شمېر یا د هدف شویو ځایونو بشپړ لست وړاندې نه دی کړی. د امریکا حکومت لا تر اوسه د ایرانیو ساحاتو د بمباریو لپاره جامع توجیه وړاندې نه ده کړې، پداسې حال کې چې ایران وویل چې د هغه اقدامات د ceasefire د نقض په ځواب کې اړین وو [1, 2].
“ایران او متحده ایالات د چهارشنب په شپه نظامي حملې تبادلې”
د kinetik جګړې ته راستنیدنه ښيي چې د دې وروستیا د سولې تړون بنيادي نیمګړتیاګانې شاید د هغه د ساتلو له ډیپلوماټیکې ارادې څخه ډیرې وي. د نظامي حملو په بیا پیلولو سره، دواړو هیوادونو ته signal ورکړ چې امنیتي اړتیاګانې اوس مهال د دوه میاشتېrete truce پر مهال شویو ژمنو څخه وړاندې دي، چې احتمال لري سیمه یو ځل بیا د ښکاره دښمنۍ حالت ته ورګرځوي.
