د ایران د بهرنیو چارو وزیر عباس عراقچی وویل چې تهران له متحده ایالاتو سره په اټومي خبرو اترو کې هیڅ ډول ځانګړی پرمختګ نری [1].
د دواړو هیوادونو ترمنځ دا تضاد د سیمې د ثبات لپاره په یوي Kritikal وخت کې ډیپلوماټیک خلیج په ګوته کوي. پداسې حال کې چې متحده ایالات وړاندیز کوي چې یو breakthrough (بزر پرمختګ) نږدې دی، خو د ایران انکار دا ښيي چې بنسټیزه اختلافات لاهم نه دي حل شوي.
ولسمشر ډونالډ ټرمپ د 2026 کال د جون 4 نیټې ته [2] وویل، "خبرې اترې ډیرې ښې روانې دي." د متحده ایالاتو د ادارې دا مثبته نګه د دې وړاندېز کوي چې یو نوی اټومي تړون شاید تکمیل کېدو ته نږدې وي.
خو د ایران چارمندانو په همدې ورځ وویل چې په خبرو اترو کې هیڅ ډول ملموس پرمختګ نه دی شوی [3]. دا تضادونه د عباس عراقچی د هغو څرګندونو وروسته راغلل چې هغه د 2026 کال د می 15 په نیټه په نیو ډیلي کې [1] د ایران د اټومي پروګرام په اړه یې کړې وې.
عراقچی د هند د خپل سفر پر مهال وویل، "تهران هیڅکله اټومي وسلې نه غوښتې" [1]. د هغه دا څرګندونه په سیمه کې د ډیپلوماټیکو هڅو د بیا پیل په وړاندې د ایران د موقف د روښانه کولو لپاره وې.
د دواړو حکومتونو د عامه څرګندونو ترمنځ tensione (تشنج) د خبرو اترو لپاره یو ناثابته چاپیریال رامینځته کوي. پداسې حال کې چې متحده ایالات د بحثونو د Trajectory (سیر) په اړه مثبت نظر لري، خو تهران لاهم د دې ادعاوې څخه ځان لرې ساتي چې تړون نږدې دی [3].
دا ډیپلوماټیک hõکړه په داسې حال کې رامنځته کیږي چې دواړه هیوادونه د Sanktions (سنکشنونو) او امنیتي تضمینونو د یو پیچلي شبکې له لارې تېر کیږي. د خبرو اترو د وضعیت په اړه د یوې نظرې نشتوالی ښيي چې یايې اړخونه د پرمختګ لپاره مختلف تعریفونه کاروي او یا یو اړخ له عامه optimism (مثبتې نظریې) څخه د ستراتیژیکي وسیلې په توګه ګټه اخلي.
“"تهران هیڅکله اټومي وسلې نه غوښتې."”
د ولسمشر ټرمپ او د بهرنیو چارو وزیر عراقچی ترمنځ د پیغامونو دا څرګنده تضاد د توقعاتو کې یو لوی خلیج ښيي. ایران شاید د پرمختګ په عامه انکار سره هڅه کوي چې داخلي توقعات اداره کړي یا په خبرو اترو کې خپل influence (اثر) زیات کړي. برعکس، د متحده ایالاتو د ادارې مثبته نګه شاید تهران د وروستۍ موافقت لپاره د فشار ورکولو یوه تګلاره وي یا د هغو privates (خصوصي) خبرو انعکاس وي چې تر اوسه د ایران په رسمي پالیسۍ کې ځای نه دي موندلی.





