ایران د امریکا د سولې وړاندیز څېڅېي، په داسې حال کې چې په منځني ختیځ کې جګړه خپل ۷۱مя ورځ ته رسیدلې ده [1].

وضعیت لاهم ناپایدار دی ځکه چې د Hormuz تنگ کې هر ډول غلط محاسبه کول کولی شي سیمه ییز جګړه د دوو نړیوالو ځواکونو ترمنځ په مستقیمې نظامي مقابله بدله کړي.

ایرانۍ چارکارانو ویل چې کهنۍراني کشتیو ته بیا حملې وشوې، دوی به په منځني ختیځ کې د امریکا د شتمنیو پر وړاندې «سخته حمله» ترسره کړي [2]. دا خبرداری په داسې وخت کې راغی چې امریکا د سولې تړون د شرایطو په اړه له تهران څخه د رسمي ځواب په تمه ده.

په تهران کې، د FT ستون لیکوال Gideon Rachman او خبریال Najmeh Bozorgmehr د وړاندیز په اړه د کورنی moods تحلیل کړی دی. بحثونه دې ته متمرکز دي چې آیا ایرانۍ حکومت د امریکا وړاندیز د ثبات لپاره یو حقیقي لاره ګڼي که د خپل موقف د کمزوري کولو لپاره یو ستراتیژیک چلند.

دا جګړه په ۷۱مه ورځ کې یوې Kritikal نقطې ته رسیدلې ده [1]. سره له دې چې ډیپلوماټیک ارکان خلاص دي، خو د دواړو هیوادونو نظامي موقف یو نازک همزیات coexistence وړاندیز کوي. د اوسنی tensione محور دm shipping lanes او په سیمه کې د کشتیو امنیت دی.

په تهران کې رسمي استازو ویل چې حکومت وړاندیز ارزوي. خو د سختې حملې تهدید لاهم د بحري مداخلتونو پر وړاندې یو اصلي deterrent پاتې دی [2]. د امریکا حکومت لا تر اوسه د هغه وړاندیز ځانګړي شرایط تایید نه کړی چې ایران یې څېڅېي.

“ایران خبرداری ورکړ چې که د هغه کشتیو ته بیا حملې وشوې، دوی به په منځني ختیځ کې د امریکا د شتمنیو پر وړاندې «سخته حمله» ترسره کړي.”

د ایران د اوسنی چلند دوه اړی کیفیت—په یو وخت کې د سولې وړاندیز ته پام کول او په عین حال کې د سختې حملې تهدید—د 'coercive diplomacy' یا مجبورونکي ډیپلوماسۍ ستراتیژي ښیي. د Hormuz تنگ کې د بحري escalation په ګټه اخیستلو سره، تهران غواړي خپل د خبرو اترو موقف پیاوړ کړی او ډاډ ترلاسه کړي چې هر ډول وروستی تړون د امریکا د Shipping مداخلتونو پر وړاندې تضمینونه شامل کړي.