د بهرنیو چارو Adjunct وزیر محمد باقر قالیباف په رأس کې یو ایرانی مذاکراتي ډله دt Monday په ورځ د ۱۸ ساعته سختو خبرو اترو وروسته له سوئس څخه Tehran ته ځانګړې شوه [1].

دا خبرې اترې د یو ګډ تفاهمي یادښت (memorandum of understanding) له لارې د سیمې د tensionestabilize کولو لپاره یو مهم هڅه څرګندوي. د خبرو اترو محور د Middle East ceasefire، د ایران د کنګل شویو شتمنیو خوشه کول او د تېلو د صادراتو میکانیزمونه وو [3].

دا بحثونه په سوئس کې د پاکستان او قطر د میانجیتورۍ په وړاندې ترسره شول [4]. د راپورونو له مخې، ډله د متحده ایالاتو له خوا سره په مستقیمو سیاسي بحثونو کې د یو "ماراټون" په څیر ګډ شوه [3].

د meetings د وخت په اړه په راپورونو کې توپیر شته. ځینو سرچینو ویل چې مذاکرات شاوخوا د ۳ p.m. په 겨 شروع شول [2] او په پیل کې یې تقریباً یو او نیم ساعت دوام وکړ [2]، چې له هغه وروسته د ګډونوالو ډلو ترمنځ د مشورې لپاره ۳۰ دقیقې وقفه واخیستله [2]. خو نورو راپورونو ویل چې د دې سختو خبرو اترو एकूण وخت ۱۸ ساعته کېده [1], [3], [4].

سره له دې چې دا سرپرست ډېر اوږد و، خو وروسته یې د ایراني اړخ په څارکو لومب (quadrilateral format) کې د خبرو اترو د بیا پیل څخه انکار وکړ [3]. ډله د جلسې له پای platos وروسته د Monday په ورځ Tehran ته راستولم شوه [4].

د تفاهمي یادښت هدف د ایران د حکومت د اصلي اقتصادي او امنیتي شکایتونو پوره کول وو—په ځانګړي ډول د شتمنیو ترلاسه کول او د تېلو د صادراتو وړتیا—په داسې حال کې چې په عین حال کې به د Middle East د پراخ امنیتي جوړښت (security architecture) په اړه هم کار وشي [3].

“خبرو اترو د یو ګډ تفاهمي یادښت باندې تمرکز وکړ چې د Middle‑East ceasefire، د کنګل شویو ایرانیو شتمنیو خوشه کول او د تېلو د صادراتو میکانیزمونه پکې شامل وو.”

د ۱۸ ساعته سختو خبرو اترو وروسته د ایراني ډلې تګ او وروسته یې په څارکو لومب (quadrilateral format) کې د خبرو اترو څخه انکار، د یوې بن بستې یا د تفاهمي یادښت د شرایطو په اړه د یوې لویې اختلاف ښکاره کوي. که څه هم د اجنډې پراخوالی—چې هم سیمه ییز امنیت او هم اقتصادي تخفیف پکې شامل و—د یو جامع تړون لپاره غوښتنه ښيي، خو د ملاقات د فارماټ په تخریب کېدا د دې ښکاره کوي چې میانجیتورParte او اصلي مذاکراتو تر اوسه د رسمي تړون لپاره یوه تلپاتې لاره نه ده موندلې.