د ایران او امریکا ترمنځ د جګړې د پایپلا لپاره مذاکره د خلیج په سیمه کې د تکرار شویو نظامي جګړو له امله ټاکنډې شوې دي [1].

دا بنسټیزه ستونزه د یوې نازکې ceasefire (توقف آتش) ثبات ته ګواړه ده او په یوه ناثابته سیمه کې د نورو جګړو د مخنیو کولو ډیپلوماټیک effort (کوشش) کمزور کوي.

د دواړو هیوادونو ترمنځ مستقیمې خبرې په April 2026 کې پیل شوې وې [1]. دا بحثونه د پاکستان په مرسته ترسره کېدله، چې د مخالفو خواوو د رسمي تړون لپاره د посредانۍ رول یې لوبوي [2]. د پاکستان چارواکي او د ایران د بهرنیو چارو وزیر عباس عراقچی د دې ډیپلوماټیک پروسې مرکزي محورून وو.

سره له دې چې په پیل کې د خبرو پروسه ګړندی سرعت درلود، خو د June 2026 په پیلا کې دا پروسه په پراخه کچه سست شوه [1]. د یوې لویې بریا په لاره کې اصلي خنډ په خلیج کې د جګړو دوام دی. دې نظامي جګړو نه یوازې موجوده ceasefire ترplated کړې، بلکې د مذاکرکونکو د یوې پایداره د سولې تړون ته د رسیدو وړتیا یې هم خنډ شوی [1].

ډیپلوماټیک لاره د دښمنۍ د پایپلا لپاره د یو چو کټ (framework) رامینځته کولو کوشش کاوه، خو په حقیقت کې د میدان وضعیت د پاکستان په بحثونو څخه وروسته پاتې دی. په خلیج کې تکراري تاوتریخوالی د هغه باور لپاره چې د یوې وروستۍ اتفاق لپاره اړین دی، د یوې اصلي خنډ په توګه کار کوي.

چارواکو وویل چې دوامداره نااستثکاره حالت د مذاکراتو د لومړنیو دوه میاشتو لپاره رامینځته شوی سرعت ساتل ستونزمن کوي. تر هغه وخته چې سیمه ییزې جګړې ceasefire نقضوي، د پوره پیمانه جګړې ته د بیرون راستنیدو خطر لوړ پاتې کیږي [1].

د ایران او امریکا ترمنځ د جګړې د پایپلا لپاره مذاکره ټاکنډې شوې

د دې خبرو ټاکنډېدونکي حالت ښیي چې که په خلیج کې نظامي ناثاباتیت لومړی کنټرول نشي، نو د پاکستان په څیر په neutral (بې طرفه) سیمو کې ډیپلوماټیکې بریاګانې کافي نه دي. د ceasefire د نه ترلاسه کېدو مانا دا ده چې هیڅ یوه خوا په سیمه ییزو لوبغاړو یا په تاکتیکي زیاتوالي باندې بشپړ کنټرول نه لري، چې اوس مهال د سولې پروسه تخریبوي.