ایران متحده ایالاتو ته خبرداری ورکړی چې که د امریکني پوځي تېزۍ سلسله دوام ومومي، نو دوی به د ایراني تاسیساتو پر وړاندې د ترسره شویو هوایي حملو په ځواب کې ځوابي اقدام وکړي [1].

دا تېزه کېدل د دواړو هیوادونو ترمنځ د tensão (تشنج) په پامانګې کې یو پامانګی زیاتوالی ښکاره کوي، په داسې حال کې چې په اروپا کې ډیپلوماټیکې هڅې د سیمې په کې د مستقیمو نظامي حساسیتونو سره د competição په برخه کې ستونزه نیسي.

د جون د 27مې په نېټه، متحده ایالاتو د ایران پر ځینو ځایونو 15 حملې ترسره کړې [1]. دا نظامي فعالیتونه د داسې یوې ناثابته دورې وروسته راغی چې په کې د متحده ایالاتو د پوځ یو هلیکوپټر وسوځول شو، چې د دوو کسانو مړینه یې وشوه [2].

په ځواب کې یې، د اسلامي انقلابي ګارډ کورپس (IRGC) له تهران څخه په تلویزیون یو بیان وړاندې کړ. د انقلابي ګارډ یو څارندې وویل: "متحده ایالاتو به د خپلې تېزۍ له پایlongestو سره مخ شي؛ دا واشنګټن ته یو څرګند پیغام دی" [2].

د دې کړکېچ د حل لپاره ډیپلوماټیکې هڅې د حملو په موازي ډول ترسره شوې. په سویټرلند کې د هرې خوا 12 مذاکرونکو په خبرو کې برخه ونیسه ترڅو د دې جګړې په اړه بحث وکړي [3]. د دې جلسو پر مهال د ایران بهرنی minister حسین امیر عبداللهیان د خپل هیواد د سرحدونو په اړه یو ځل بیا خپل موقف څرګند کړ. امیر عبداللهیان وویل: "ایران د خپلې حاکمیت هر ډول نقض نه تولو، او موږ چمتو یو چې په مناسبه توګه ځواب ووایو" [3].

د متحده ایالاتو ادارې د دې عملیاتو د اړتیا په اړه خپل موقف ته cling (مستحکم) ساتلی دی. ولسمشر Donald Trump د جون په 27مه د دې وضعیت ته اشاره وکړه او وویل چې متحده ایالاتو تهران ته یو قوي پیغام لیږي چې هر ډول نورې حملې به د قاطع اقداماتو سره ځواب ورکړل شي [1].

تهران دا خبردارۍ د نورو s incursions (تجاوزاتو) د مخنیو او د ملي حاکمیت د تثبیت لپاره وړاندې کړې دي. دا خبردارۍ هم د رسمي دولتي رسنیو له لارې او هم د سویټرلند ډیپلوماټیکو جلسو پر مهال ورکړل شوې، چې د نظامي خاندنې او ډیپلوماټیکو سیګنالونو د دوه اړخیزې ستراتیژۍ منعکس کوي.

"متحده ایالاتو به د خپلې تېزۍ له پایlongestو سره مخ شي؛ دا واشنګټن ته یو څرګند پیغام دی."

په سویټرلند کې د نظامي حملو او ډیپلوماټیکو مذاکراتو همغاله کارول د 'calibrated escalation' (اندازمن تېزوالي) ستراتیژۍ ته اشاره کوي. ایران د مذاکراتي میز پر وړاندې د خپلې شته کېدو او په عین حال کې د عامه ګروځنو ورکولو له لارې دا پیغام ورکولو هڅه کوي چې د خبرو کولو اراده یې د نظامي موقف د تسلیمولو په معنی نه ده. د حملو دقیق شمېر او د امریکنیو پرسونل تاوان د دواړو ادارو پر وړاندې سیاسي فشار زیاتوي چې یاي ډېر ژر د تشنج کمولو تړون وکړي او یاي د یوې پراخې سیمه ییزې جګړې خطر ومني.