د ایران ملي فوټبال ټیم به د جون د 6مې اعلان شوي د ویزې یو ځانګړي ترتیب له لارې یوازې د مېچونو په ورځو کې امریکا ته داخل شي [1].
دا محدودیت ټیم مجبوروي چې د ټوورنومینت پر مهال د میزبان هیواد څخه بهر فعالیت وکړي، چې دا کار یو لوی لوژستیکي فشار رامنځته کوي او د نورو ګډونوالو هیوادونو په پرتله د سیالۍ په برخه کې احتمالي زیان ته لاره تکړه کوي.
د تړون د شرایطو مطابق، Spielers او دাকর্মندانو یو محدود شمېر باید په Tijuana، مکسییکو کې په یو بیس کیمپ کې استقرار شي [1], [2]. دوی اړ دي چې د هر مېچ لپاره له مکسییکو څخه امریکا ته سفر وکړي او سمدستي وروسته له مېچونو څخه د هیواد څخه ووځي [1], [2].
د دې ټیم لپاره د لومړي مېچ لوبه د جون په 15مه ټاکل شوې ده [1]. لومړنی دوه مېچونه به په Los Angeles کې او دریم مېچ به په Seattle کې ترسره شي [1], [3]. د Los Angeles مېچونو لپاره، ټیم به له Tijuana څخه په بس کې تقریباً درې ساعته سفر ته اړ وي [1].
په مکسییکو کې د ایران سفیر د دې ترتیب همسره کول وروسته له هغه پیل شول چې د ایرانیو کارمندانو عادي ویزې رد شوې وې [1], [2]. ایرانی اړخ ویلي چې دا محدودیتونه تبعیضي دي او د دې مسئلې د حل لپاره د FIFA مداخلت غواړي [1], [2].
دا ترتیب ډاډ ورکوي چې ټیم کولی شي په ټوورنومینت کې ګډون وکړي، سره له دې چې ډیپلوماټیکې کړکېچې د معیاري ننوتنې مخه نیسي. خو د نړیوالې سرحدونو څو ځله تېرېدو اړتیا، په ځانګړې توګه له Tijuana څخه Los Angeles ته تګ، د اتلټانو لپاره فزیکي او ذهني فشار زیاتوي [1].
“ایرانی اړخ دې محدودیت ته د تبعیض نوم ورکوي او د FIFA مداخلت غواړي.”
د 'یوازې د مېچونو د ورځو' ویزو کارول د لوړې کچې سپورت او جیوپولیټیکي کړکېچو یو ځای کېدل ښيي. د معیاري ویزو په ردولو او په دریم هیواد کې د بیس کیمپ په غوښتلو سره، امریکا سختې سرحدي کنټرول ساتي او په عین حال کې د یوې بشپړې ډیپلوماټیکې بحران څخه ډډه کیږي چې د یو وړ ټیم د FIFA ټوورنومینت څخه د منع کېدو سبب ګرځي. دا یو خطرناک مثال رامینځته کوي چې څنګه نړیوالې سپورتي مراسمې اداره کیږي کله چې میزبان هیوادونه او ګډونوال ډیپلوماټیکې اړیکې پرې کړې وي.
