په Cannes فلمي سټيوان کې ګډون کوونکو ایراني فلمسازانو خپلې プラټ فارم څخه ګټه پورته کړو ترڅو د احتجاج کوونکو پر وړاندې د ایراني حکومت crackdown او د ملکي خلکو مړینې谴منه کړي [1].
د نامتو رېژیسټانانو دې عامو بیانونو یو نړیوال سینمايي مراسم د سیاسي اعتراض لپاره په یو ځای بدل کړ. فلمسازان د نړیوالو لیدونکو سره د خبرو په له لارې غواړي د بشري حقونو پر سر د извърښتونو او په ایران کې د بهرنیو نظامي اقداماتو اغیز ته نړیوال پام привле کړي.
د Asghar Farhadi او Pegah Ahangarani په څارګونو رېژیسټانانو د مې 2026 کال په جریان کې خپل فلمونه وړاندې کړل [1]. د 2026 کال د مې په 15م، فلمسازانو د ایراني رژیم د داخلي فشارونو پر وړاندې خپل غوسه څرګنده کړه [2]. Farhadi وویل چې هغه هم د احتجاج کوونکو پر وړاندې داخلي crackdown او هم د امریکا او اسراییلو د هوایي حملو له امله د ملکي خلکو مړینې谴منه کوي [2].
په فرانسه کې د دې رېژیسټانانو شتون دوی ته دا فرصت ورکوي چې د هغه ډول criticisms غږ ته ووځي چې په ایران کې به سانسور کېدای شول. فلمسازانو د دې سټیوان څخه د هغو ملکي خلکو د بدحالیت ښودلو لپاره ګټه پورته کړه چې د دولتي تاوتریوالۍ او بهرنیو نظامي جګړو ترمنځ ایسار شوي دي، دا یو داسې موضوع وه چې په مراسمو کې وړاندې شویو فلمونو سره یې تړاو درلود [1].
Pegah Ahangarani هم په دې سټیوان کې برخه ونیسه او داسې آثار وړاندې کړل چې د تبعید او مقاومت د پراخې کیسې په چوکاټ کې ځای لري [1]. د 2026 کال په لیست کې د منځنۍ شرق او شمالي افریقا سیمې څخه څو اثار شامل وو چې د جګړو او بېجلو کېدو پر موضوعونو تمرکز درلود [3].
د فلمسازانو هڅې چې داخلي دولتي تاوتریوالی د بهرنیو هوایي حملو له قربانیانو سره تړاوکړي، د دې غوښتنې ښکاره کوي چې د ایران بحران د یوې څو اړخیزې بشري مسئله په توګه وړاندې کړي. دا تګلاره د غیر جنګیالیو د زیانمنوالي په ښودلو سره د نړیوالې ډیپلوماټیک فشار په وړاندې د یوې وسایل په توګه کار کوي [2].
“په Cannes فلمي سټیوان کې ګډون کوونکو ایراني فلمسازانو خپلې プラټ فارم څخه ګټه پورته کړو ترڅو د احتجاج کوونکو پر وړاندې د ایراني حکومت crackdown谴منه کړي.”
د Cannes فلمي سټیوان د یوې سیاسي منبر په توګه کارول د 'تبعید سینما' (exile cinema) د تحریک د هغه رول په توګه څرګندوي چې د ایراني مخالفانو لپاره نړیواله لیدنا وساتي. د ایراني رژیم او د امریکا-اسراییلو نظامي اقداماتو په یو وخت کې د谴منې له لارې، دا رېژیسټانان هڅه کوي چې د بشري حقونو لپاره مبارزه له پراخو جیوسياسټیکي محورونو جلا کړي او دا مسئله د ملکي ژوند د ساتنې د یوې نړیوالې غوښتنې په توګه وړاندې کړي.





