د عراق د انرژۍ چارواکي پلان لري چې د تړلې هرمز تنگې (Strait of Hormuz) د تېرېدو لپاره د سوریې له لارې خام تېل او naphtha 수출 کړي [1, 2].
دا بدلون د عراق د انرژۍ د زیربناګانو یو مهم تنوع وړاندې کوي. د مدیترانې بندرونو په کارولو سره، بغداد غواړي خپله ت dependence په ننګړالې هرمز لارې باندې کم کړي، چې د ایران په ګډون د جګړو له امله په عملي توګه تړلې شوې ده [1, 2].
په دې پلان کې د مدیترانې ساحل ته د رسیدو لپاره د عراقي سرچینو لېږد د سوریې له لارې شامل دی. چارواکو د Baniyas بندر د دې بارونو د اصلي خروج نقطه په توګه پیژندلی دی [1, 2]. د راپورونو له مخې، تمه کیږي چې 수출 به د 2026 کال په جولای کې پیل شي [2, 3].
د سوریې له لارې د خامو تېلو او naphtha د لومړنیو 수출 ظرفیت 50,000 ډوله په ورځ کې اټکل شوی دی [2]. دا حجم د سیمې د جګړو له امله د رامنځته شویو اختلالاتو لپاره د یوې سمدستي بدیل په توګه کار کوي، چې هدف یې د نړیوالو بازارونو ته د عراقي تېلو جریان ډاډمنول دي.
د دې لارې د اوږد مهال ستراتیژۍ په اړه متضاد راپورونه شته. ځینې سرچینو ویلي چې عراق اراده لري د سوریې د تېلو لاره وساتي، حتی که هرمز تنگه بیا هم خلاص شي [2]. نور راپورونه وړاندیز کوي چې اوسنۍ اقداماتونه د هغې لپاره تیاریو دي چې کله ثبات راستن شي، تېلو 수출 یو ځل بیا هرمز لارې ته وګرځول شي [2].
د عراق او سوریې د انرژۍ د چارواکو ترمنځ همسایي یو مهم لوژستیکي بدلون ښيي. د Baniyas بندر کارول عراق ته اجازه ورکوي چې د فارس خلیج له جغرافیایي-سیاسي تنگ ځای څخه تېر شي او اروپایي او مدیترانې بازارونو ته په مستقیمه توګه لاسرسی ومومي [1, 2].
“تمه کیږي چې 수출 به د 2026 کال په جولای کې پیل شي.”
د سوریې له لارې د عراقي تېلو لېږد د هرمز تنگې د تړلو سخت اقتصادي اغیزې په ګوته کوي. که څه هم 50,000 ډوله په ورځ کې د عراق د एकूण تولید یوه وړه برخه ده، خو د مدیترانې د یوې ګټورې خط لورې جوړول په خلیج کې د راتلونکو اختلالاتو وړاندې یو ستراتیژیک وړاندزبنا رامینځته کوي. دا اقدام د سیمې د ترانزیت مرکز په توګه د سوریې رول زیاتوي او د عراق intention ښيي چې خپله اصلي عایده د یوې خطرناکې بحري لارې څخه جلا کړي.
