چيلي ناولست Isabel Allende ویلي چې لیکلو د هغې ژوند بدل کړ او د هغې د ادبی کیسو لپاره د سرچینه کار وکړ [1].
د حافظې او تبعید په اړه د Allende فکرونه د هغو شخصي مبارو په اړه بصیرت وړاندې کوي چې د نړۍ یو له ترټولو بریالي نویسانو څخه یې جوړ کړی. د هغې لیدلوری د سیاسي جلاوت او تخنیکي تخلیق ترمنځ تړاو ته اشاره کوي.
په اسپین کې د Madrid څخه د Noticias Caracol سره په یوې مرکې کې، نویسې خپل یادښت “La palabra mágica” په اړه بحث وکړ [1, 2]. دا کتاب، چې د 2024 کال د اپریل په 9 نیټه خپر شوی [4]، د هغې په مسلکي ژوند کې د کورنۍ او حافظې رول څیڅي [3]. Allende، چې 84 کلنه ده [1]، له دې خبرې څخه ګټه واخیسته ترڅو دا reflection وکړي چې څنګه د خپل وطن پریښودو څخه وروسته د هغې ژوند بدل شو.
Allende ویل چې د هغې د تبعید ژور تاثیر د هغې پر مسلکي لاره اثر کړی. هغې وویل: "Si se hubiera quedado en Chile sería una periodista jubilada" [2].
Allende چې 28 کتابونه لیکلي [3]، نړیوال مخاطبین ته رسیدلې او په ټوله نړۍ کې یې 80 ملیونه نسخې پلورلې دي [3]. هغې د لیکلو پروسه د یو ژور شخصي سفر په توګه تشریح کړه او ویې ویل: "Cada libro es un viaje a la memoria y al alma" [3].
په دې مرکې کې نویسې ویل چې لیکل یوازې یو مسلک نه و، بلکې د بقا او بیا جوړولې لپاره یو وسیله وه. د خپلو تجربو د ثبتولو په لاره، هغې د سانسور او جلاوت درد په یو narrativa legacy بدل کړ چې تر اوسه یې د سرحدونو څخه بهیلار غږ ته اثر کوي.
“"Si se hubiera quedado en Chile sería una periodista jubilada."”
له ژورنالیزم څخه داستانونو ته د Allende تمرکز دې ته اشاره کوي چې څنګه سیاسي ناثابات کولای شي د هویت او مسلک په بدلون کې مجبور کړي. د خپلې بریا او تبعید په یو ځای کولو سره، هغه د لیکلو عمل د جمعي او انفرادي ټراوما د پروسس کولو لپاره د یو میکانیزم په توګه وړاندې کوي، او خپل یادښت هم د شخصي تاریخ او هم د جلاو شویو هنرمندانو د استقامت په توګه ځای په ځای کوي.
