هندې ته د اسرائیل سفیر، ریوون ازار، وویل چې د امریکا او ایران ترمنځ وروستی تفاهمي یادښت د امنیتي مهمو ګټو په اړه بې پناه پاتې شوی دی.
دا تړون د سیمې د تودوخې د کمولو لپاره یو مهم هڅه ده، مګر د اوږدمودتني امنیتي تضمینونو نشتوالی ښیي چې دا سوله ممکن ناپایداره وي. منتقدان استدلال کوي چې یوازې پر لنډمودتني ثبات تمرکز کول په مینځ شرق کې د جګړو اصلي علتونه له پامه ایښي.
دا ۱۴ ماده ای [1] تفاهمي یادښت، چې د ۲۰۲۶ کال په می میاشت کې rapporter شوی، هدف یې د هرمز تنگو [2] څخه د عادي کشتيرانی възالول دي. د دې تړون یو بنسټیز رکن ۶۰ ورځنی [1] ceasefire (توقف د جګړې) دی چې هدف یې د دواړو هیوادونو ترمنځ د نږدې tensão-ګانو کمول دي.
سره له دې چې دا تړون پر تجارتي کشتيرانی او سمدستي تاوتریوالۍ تمرکز کوي، ازار وویل چې دا تړون د بالیسټیک میسلونو د پراختیا مسئله نه حلوي. سفیر وویل چې دا تړون په سیمه کې د ایران د پروکسي ډلو د ملاتړ په اړه هیڅ اقدام نهکومایي [2].
امریکا او ایران دا سند د تجارتي مهمو لارو دبیا خلاصولو او د یوې پراخې سیمه ایزې جګړې د مخنیو کولو لپاره لاسلیک کړی. خو د ۱۴ ماده ای [1] تړون محدود چوکاټ معنی دا لري چې د لاسلیک کونکو او د دوی د ګاونډیو ترمنځ څو争议 ټکي لاسه حل نه کیږي.
امنیتي تحلیلګرانو یاد کړې چې داسې تړونونه اکثراً د ستراتیژیک disarmament (سلاحونه د کمولو) پر ځای اقتصادي ثبات ته لومړیتوب ورکوي. د هرمز تنگو پر تمرکز کولو سره، امریکا غواړي د تهرانو سره د مستقیمې نظامي مخامخ کېدو څخه ډډه پاتې شي او په عین حال کې نړیوال د انرژۍ بازارونه خوندي کړي [3].
“د امریکا او ایران د سولې په تړون کې د اسرائیل ګټې نه دي یادې شوې”
دا تړون د دایمي ستراتیژیک disarmament پر ځای سمدستي اقتصادي او بحري ثبات ته لومړیتوب ورکوي. د هرمز تنگو د خوندي کولو او د لنډمودتني ceasefire د ټاکلو په Procuration، امریکا یو لنډمودتنی تاکتیکي ګټه ترلاسه کوي، مګر د میسایلونو د پروګرامونو او پروکسي جګړو استثنا کول دا تضمینوي چې د اسرائیل او نورو سیمه ایزو فعالانو لپاره بنسټیز امنیتي مشکلونه بدل نه کیږي.
