إسرائیل ممکن د ولسمشر Donald Trump د посредانۍ له لارې د امریکا او ایران د سولې تړون شرایط ومني [1].
دا احتمالي سرکشی د پراخ تړون ثبات ته ګ râنا 의해 ده او په جنوبي لبنان کې د tensãoاتو د زیاتوالي خطر لري، چیرې چې د إسرائیل پوځي ځواکونه لا هم استقرار دي [1, 2].
راپورونه ښيي چې د إسرائیل حکومت په دې سیمه کې د خپلو ځواکونو د وتلو څخه انکار کوي [1, 2]. دا موقف د سولې تړون د اړینو شرایطو سره په مستقیمه توګه مخالف دی، چې د جګړې کوونکو لومړیو خواړو ترمنځ د تلپاتې وقفې ډاډ ترلاسه کولو لپاره د نظامي شتمنیا کمول غواړي [1].
د Stimson Center څیړونکي Barbara Slavin وویل چې اوسنی پایله هغه څه نه دي چې د إسرائیل رهبرۍ یې غوښتل. هغې وویل چې د تړون اړتیاوې د إسرائیل ادارې د اوږد مهاله ستراتیژیک اهدافو خلاف دي [1].
Slavin وویل: "دا د إسرائیل لومړني وزیر Benjamin Netanyahu یو خوب و چې امریکا د ایران په وړاندې جګړې ته راښکاره کړي، مګر پایله هغه څه نه ده چې هغه یې غوښتل" [1].
دا stalemate د امریکا د ادارې د ډیپلوماټیکو اهدافو او د إسرائیل حکومت د امنیتي اهدافو ترمنځ خلا څرګندوي. پداسې حال کې چې د ټرمپ د посредانۍ تړون د مذاکراتو له لارې د سیمې ثبات غواړي، خو په جنوبي لبنان کې د پوځي ځواکونو دوامداره شتون ښيي چې دوی ډیپلوماټیکو امتیازاتو پر ځای نظامي نفوذ ته ترجیح ورکوي [1, 2].
د إسرائیل چارواکو د پوځي حرکتونو د ځانګړي مهالو لپاره کوم رسمي بیان نه دی ورکړ، مګر د عدم اطاعت signal-ونو د تړون د پلي کېدو لپاره ناڅرپتیا رامنځته کړې ده [1].
“إسرائیل ممکن د ولسمشر Donald Trump د посредانۍ له لارې د امریکا او ایران د سولې تړون شرایط ومني.”
له جنوبي لبنان څخه د ځواکونو د وتلو انکار ښيي چې إسرائیل د امریکا او ایران د سولې تړون د یو ستراتیژیکک ناهماهنګۍ په توګه ګڼي. د نظامي شتمنیا په ساتلو سره، د Netanyahu اداره د یو اړخیز عمل کولو وړتیا ساتي، چې احتمال دی د سیمه ییز посредان म्हणून د امریکا رول کمزورې کړي او د هغو سیمه ییزو جګړو خطر زیات کړي چې ممکن پراخه ډیپلوماټیکه چوکاټ له منځه یوسي.
