د ایټالیا سترې محکمې پریکړه کړې چې هوټلونه او رستورانتونه قانوني توګه د دې اړووند نه دي چې مېلمستانو ته وړیا څښاک اوبه (tap water) وړاندې کړي [1].

دا پریکړه په ایټالیا کې د مصرفونکو د حقونو او میلمستیا د مکلفاتو په اړه یو قانوني precedente (سابقه) رامینځه راوړي. دا روښانه کوي چې ادارې کولی شي د قانون څخه د سرغسېدو پرته، د وړیا بدیلو پر ځای د بوتلو شویو څښاک توکو پلور ته لومبیتوب ورکړي.

دا پریکړه د یوې ښځې ګرځندې د هغه دعوې څخه وروسته شوې چې په شمالي ایټالیا کې، په Dolomites کې د یوې سکي ریزورټ په یو پنځه ستوري هوټل کې پاتې شوې وه [1, 2]. ګرځندې د غوښتنې له وړاندې غوښتل چې د تلافیاتو پیسې ترلاسه کړي، ځکه هوټل ورته وړیا څښاک اوبه وړاندې کولو څخه ډډه شویه وه او پر ځای یې ورته د بوتلو شویې มิډرل ウォټر وړاندیز کړی و [1, 2].

د محکمې د اسنادو potrivit، هغه بوتلو شوې اوبه چې ګرځندې ته وړاندیز شوې وه، بیه یې 7 یورو وه [3]. ګرځندې وروسته دغه اداره ته دعوه وکړه او د 2,700 یورو تلافیاتو غوښتنه یې وکړه [3].

د Cassation محکمې، چې د ایټالیا تر ټولو لوړې محکمې ده، دا دعوه رد کړه. محکمې وویل چې هوټلونه یا رستورانتونه د دې لپاره قانوني اړونده نه لري چې مشتریانو ته د نلونو (tap) اوبه وړاندې کړي [1, 2].

دا پریکړه د دې بحث پای ته رسوله چې آیا د څښاک د بنسټیزو اوبو وړاندیز یو داسې بنسټیز حق دی چې د یو کاروبار د محصول د پلور حق څخه لوړ وي. محکمې وویل چې هوټل د مېلمستیا لپاره د یوې بدیلې (که څه هم په پیسو) पर्याय وړاندې کولو سره خپل مکلفاتتونه پوره کړي دي [1, 2].

“د ایټالیا سترې محکمې پریکړه کړې چې هوټلونه او رستورانتونه قانوني توګه د دې اړووند نه دي چې مېلمستانو ته وړیا څښاک اوبه وړاندې کړي.”

دا پریکړه د ایټالیا د میلمستیا صنعت ته قانوني یقین ورکوي او د هغهو کاروبارونو ساتنه کوي چې د وړیا اوبو پر ځای د بوتلو شویو اوبو پلور ته عادت لري. دا د هوټلونو او رستورانتونو تجارتي خپلواکي پیاوړې کوي او د دې ښودنه کوي چې د وړیا اوبو وړاندیز د خدماتو د پالیسۍ موضوع ده، نه د قانوني حکم.