جاپاني首相 Takaichi او د جنوبي کوریې ولسمشر Lee Jae-myung د انرژۍ د امنیت د پیاوړې کولو لپاره یو ګډ سند خپور کړ [1, 2].

دا تړون په داسې حال کې کېږي چې دواړه هېوادونه د ایران په اړه د ناڅرګندیت له امله د انرژۍ دsupplied-ګانو د ناثباتۍ سره مخ دي [1, 2]. څرنګه چې هیڅ یوه هېواد د پام وړ کورنی طبیعي سرچینې نلري، دا تړون د اقتصادي ثبات د ساتلو لپاره د انرژۍ د جریان د ثبات ډاډ ورکولو هدف لري.

د نوي چوکاټ له مخې، دواړه هېوادونه به د بحران په وختونو کې د petroleum products د تبادلې د اسانولو لپاره یو سیسټم پلي کړي [1, 2]. مشرانو دا هم ومنله چې د خپلو اقتصادي ستراتیژیو د همغټۍ لپاره د صنعتي او تجارتي پالیسیو ته ځانګړی رسميDialogue پیل کړي [1, 2].

د انرژۍ له اندېښنو پرته، مشرانو سیمه ییزو امنیتي ګواړو ته هم پام وکړ. دوی تایید کړه چې د شمالي کوریې د هستيي او میزایل پروګرامونو د حل لپاره به د جاپان او جنوبي کوریې ترمنځ نږدې همکاري او همدارنګه له امریکا سره درې اړخیزې协调 ساتل کېږي [1, 2].

د دولتیو چارکارو لخوا د دې خبرو شاوخوا د ډیپلوماټیک فعالیتونو کچه નોંધول شوې ده. د جاپاني حکومت یو چارکار وویل چې اوسنی 노력 د shuttle diplomacy یو بې سابقه کچه ده [1].

دا همغټه کړنه د منځنۍ خاورو څخه د بهرنیو ټکانونو د کمولو لپاره د سرچینو مدیریت او امنیتي پروتوکولونو د ژورې یوځای کېدو په لور یو ستراتیژیک بدلون منعکس کوي [1, 2].

د shuttle diplomacy یو بې سابقه کچه

دا تړون د تاریخي کړکېچونو پر وړاندې د اقتصادي بقا په عملي توګه لومبیتوب ته اشاره کوي. د تېلو لپاره د یوې متقابله مرستې سیسټم رامینځته کولو او د تجارتي خبرو رسمي کولو په واسطه، ټوکیو او سئول د منځنۍ خاورو د ناثباتۍ وړاندې خپل انفرادي زیانونه کموي. سربېره پردې، د جاپان-امریکا-جنوبي کوریې د درې اړخیزې اړیکو تکرار د شمالي کوریې د تهاجم پر وړاندې یو متحد fronts وړاندې کوي، چې داسې یو امنیتي جوړښت ټینګوي چې د سیمه ییزې ناثباتۍ وړاندې مقاومت وکړي.