بلجیکي actor Jérémie Renier د June 10، 2026 په نېټه په سینماګانو کې “D’un monde à l’autre” په نوم یو feature documentary خلیست [2].

دا فلم د غم او ملګرتیا په اړه یو عامه فکر او تامل دی. Renier د یو سخت فزیکي سفر په ریکارډ کولو سره، د خپل غوره دوست، فرانسوي actor Gaspard Ulliel د مړینې وروسته د رواني ټراومای (trauma) په اړه څیړنه کوي.

Renier د explorer Loury Lag سره یوځای Arctic ته، چې د Grand Nord په نوم یادیږي، یو سفر ترسره کړ [1]. دا سفر د Ulliel د مړینې د پروسس کولو لپاره ډیزایین شوی و، چې هغه څلور کاله وړاندې په 2022 کې مړ شوی و [1]. Renier وویل چې دا سفر د هغه د ژوند د یوې بهیرې یا ساکنې دورې ځواب و، او ویې ویل: "Je n’arrivais plus à avancer."

دا ډاکیومنتري د فزیکي استقامت او احساساتي ریکوری (recovery) یوځای کېدل وړاندې کوي. Renier وویل چې د دې سفر انګیزه د یوې ګډې وجودي مبارزې سره تړلې وه، او یادونه یې کړه چې "la peur de la mort entourait nos motivations."

د فلم کولو په جریان کې، Renier له میاشتو وړاندې مړه actor سره یو روحاني اړیکه ساتلې وه. هغه وویل: "Gaspard Ulliel, mon ami, m’a accompagné en pensée durant tout ce voyage." دا فلم په Charleroi کې د Quai 10 سینما په څارګونو کې وړاندې کیدایي [1].

دا پروژه د Renier لپاره د تاوتریخې له سختې ټپې څخه د یادګیرۍ یوې منظمې بڼې ته د لیږد نښه ده. دې سفر ته هغه اجازه ورکړه چې یو شخصي تراژډي په یو سینمایي پلورونکي بدل کړي چې د انسان د روح د دې وړتیا په اړه دی چې د غم له دورې تېر شي او مقاومت وکړي.

“Je n’arrivais plus à avancer”

د “D’un monde à l’autre” خلیست د هنر پوهانو د هغهي tendência (trend) ښکاره کوي چې د غم د پروسې د ریکارډ کولو لپاره له ډوبونکو او فزیکي ننګونو څخه ګټه پورته کوي. د Arctic د خالي منظرې او د تاو د داخلي isolation (جداوالي) په یو ځای کولو سره، Renier د یو هم‌عمره د غم د 'نا ممکن' طبیعت لپاره یو بصري استعاره وړاندې کوي، او کیسه یې د Ulliel د مړینې له ناڅاپي حالت څخه د ریکوری (recovery) او روغتیا د اوږد مهاله زیار ته اړولې ده.