برازیلۍ سندرۍ Joyce Alane هغه نیګټیو نظرونه رد کړي چې suggested کوي هغه هڅه کوي د افسانوي موسیقۍ هنرمانو Gilberto Gil او Caetano Veloso نوې نسخې رامینځه راولي [1].

دا ځواب د برازیل د ملي موسیقۍ په ساحه کې یوې پراخې tensione ته اشاره کوي، چې چیرې معاصر هنرمانو باندې د دې فشار شته چې د هیواد د تر ټولو درنایا ستورو د اغیزې او سټایل تقلید وکړي. د "نویو ګیل او کایتانوس" د تولید مفهوم ته په نښار کولو سره، Alane د مقایسې د هغه cycle په وړاندې دریه کھلی کوي چې ډیری وخت د انفرادي هنري تکامل څخه Curtain ږوروي.

Alane د هغو توقعاتو په اړه خبرې وکړې چې له عصري موسیقۍ هنرمانو څخه یې د دې تاریخي شخصیتونو د ځای په ډکول کې کیږي. هغې په ځانګړي ډول د دې ادعاوې ځواب ورکړ چې هغه د دوو مشهورو ستورو د میراث د تکرار په جریان کې contribution کوي [1].

د دغو هنرمانو د ځانګړې طبیعې او په کلتور کې د دوی د اغیزې په اړه بحث کولو پر مهال، Alane وویل: "Eles foram eles" [1]. دا جمله، چې ژباړه یې کیږي "هغوی خپل ځان وو"، د هغو موسیقۍ هنرمانو د ځانګړې او irreplaceable طبیعت باندې ټکیږدي.

د هغې څرګندونې وړاندې کوي چې د داسې شخصیتونو د عصري معادلې لټون یو غلط کوشش دی. سندرۍ وویل چې د جایگزین لټون پر ځای، اصلي هنرمانو د تاریخ په یو ځانګړي وخت او ځای کې ځای درلود چې د اوسنیو اجرا کونکو لخوا نشي تکرار کیدل [1].

دا موقف د برازیل د هنرمانو ترمنځ د خپل ځان د پیژندګلو د تثبیت یو वाढونکی soov منعکس کوي، پرته له دې چې د Tropicalia تحریک یا د 20th century د ځانګړو میراثونو په سیو کې وي. د "نوې نسخې" له روایت څخه د Alane انکار د ملي موسیقۍ په صنعت کې د authenticity (اصالت) په لور یو بدلون څرګندوي [1].

“"Eles foram eles"”

د Alane څرګندونې په برازیل کې یو کلتوري بدلون په ګڼلو کې دي، چیرې چې هنرم hoped په زیاتډه د 'جایگزین' روایت سره مقاومت کوي. د دې په ټینګار کولو سره چې Gil او Veloso د خپلې دورې ځانګړي وو، هغه د موسیقۍ د یوې داسې ساحې لپاره استدلال کوي چې پر انفرادي نوښت ولاړه وي، نه پر تېرو سترو کارونو د تکرار پر اساس.