د برتانیا لومړي وزیر کیر اسټارمر دوشنبه د متحده ملکاتو او د لیبرۍ ګوند د مشر په توګه د خپلې استعفې اعلان وکړ [1].
د اسټارمر تګ د سیاسي ناثاباتۍ له یوې سختې دورې وروسته د برتانیا په حکومتولۍ کې یو مهم بدلون ښيي. د هغه استعفاو د لیبرۍ ګوند د یوې داسې کړنکې سره مخ کړی چې په یو बाजू کې یې د رهبرۍ خلاوېک ته پام کوي او په بل बाजू کې یې هڅه کوي چې په پارلمان کې د حکومتولۍ اکثریت وساتي.
دا اعلان په لندن کې د ډاونینګ سټرېټ څخه وشو [2]. اسټارمر ویل چې زیاتېدونکې سیاسي فشارونه د هغه د استعفې اصلي لامل وو [3]. دا فشارونه د سیمայي ټاکنو د یوېسریزې سختې ماتې څخه وروسته رامنځه شول چې د رای ورکوونکو په وړاندې د ګوند موقف یې کمزوری کړ [3].
د لیبرۍ ګوند کې داخلي جګړو د اسټارمر واک نور هم کم کړ. هغه د اینډي برنهام (Andy Burnham) له خوا سره مستقیمې ننګونې او د نایجل فاراژ (Nigel Farage) په څیر د سیاسي स्पर्ونکو له خوا له فشارونو سره مخ وو [1, 3]. د هغه په خپلو صفونو کې د دې بغاوت له امله د هغه دوامداره رهبري کول ناممکن شول.
دا بدلون د برتانیا حکومت کې د ناثاباتۍ د یوې پراخې tendência برخه ده. اسټارمر په یو década (لس کلونو) کې د استعفا ورکونکو د برتانیا شپږم لومړی وزیر دی [4]. د دې بدلونونو تکرار په عصري برتانیا کې د ریاست د مشرانو لپاره یو ستونزمن چاپت ښيي.
د اسټارمر تګ د لومړي وزیر د دفتر کې د چمتو او ګړندي بدلونونو یوې نمونې ته ورته دی. لیبرۍ ګوند ته اوس باید پریکړه وکړي چې د رهبرۍ لپاره ټاکنې وکړي یا د حکومت د ورځنیو عملیاتو د مدیریت لپاره یو لنډمهاله جانشین وټاکي.
“کیر اسټارمر د متحده ملکاتو او د لیبرۍ ګوند د مشر په توګه د خپلې استعفې اعلان وکړ”
د کیر اسټارمر استعفا د برتانیا د اوسنی سیاسي的情况 کې د رهبرۍ ټوکان او کمزورۍ ته اشاره کوي. د ۱۰ کلونو په جریان کې د شپږم لومړي وزیر په توګه د اسټارمر تګ دا ښيي چې څنګه د سیمایي ټاکنو ناثاباتۍ او د ګوند داخلي تضادونه کولی شي د یو رهبر واک په چټکۍ سره ختم کړي، که هغه د هر ګوند غړی وي.
