د مریم نواز په څیرندۍ د پنجاب کابینټ په لاهور کې د التقسیم څخه وړاندې د هندو، سکهانو او جینانو د کوڅو د نومونو د بېرته راګرځولو منظوري ورکړه [1, 2].
دا اقدام د 1947 کال د برتانیا هند د التقسیم څخه وړاندې د ښار د متنوعې مذهبي تاریخي پیژوننې په لور یو بدلون څرګندوي. د دې نومونو په بیا ژیواتو کولو سره، ایالتي حکومت د ښاري منظرې د تاریخي هویت خوندي کولو ته ځي [1, 2].
په لاهور کې څو مهمې سیمې خپل پخواني نومونه بېرته ترلاسه کوي. Islampura ته د Krishan Nagar نوم ورکول کېږي [1, 3]. Mustafabad خپل پخواني نوم Dharampura ته بېرته ګرځي [2, 3].
دا بحالی کول هغه سیمه هم شاملوي چې پخوا به یې Babri Chowk نوم شوی و، کوم چې اوس Jain Mandir Chowk شوې ده [1, 2]. دا ځانګړی بدلون د ښار په معماري او ټولنیز تاریخ کې د جینانو د میراث شتون په ګوته کوي.
څو راپورونه ښيي چې د نومونو بدلولو دا هڅه نورو سیمو ته هم پراخېږي، لکه Sant Nagar [1]. خو نورې سرچینې په اصلي توګه د Krishan Nagar، Jain Mandir Chowk او Dharampura پر بحالی کولو تمرکز کوي [2].
د حکومت چارواکو وویل چې دا مبادرة د لاهور د تاریخي هویت د بیا ژیواتو کولو لپاره ډیزاین شوې ده. دا هڅه د هغو هندو، سکهانو او جینانو د ټولنو د contributions او شتون د پیژندلو لپاره ده چې د التقسیم څخه وړاندې په دې سیمه کې ژوند کولیست [1, 2].
“د مریم نواز په څیرندۍ د پنجاب کابینټ په لاهور کې د التقسیم څخه وړاندې د هندو، سکهانو او جینانو د کوڅو د نومونو د بېرته راګرځولو منظوري ورکړه.”
په یو لوی پاکستانی ښار کې د التقسیم څخه وړاندې د نومونو د بېرته راګرځولو پریکړه د یوې جامع تاریخي بیانیې د ترویج لپاره ستراتیژیک هڅه وړاندې کوي. د هندو، سکهانو او جینانو د ځایونو په رسمي پیژندلو سره، د پنجاب حکومت د التقسیم وروسته په ښاري پلانning کې د یوې مذهبي پیژوننې څخه تcrossentropy کوي، چې ممکن یې هدف د کلتوري ډیپلوماسي او داخلي ټولنیز همغټۍ ښه کول وي.
