د لاوس یو نجات موندلی کانکنی باور لري چې دوه کسان چې لا هم د مرکزي لاوس په یو سیلاب ځپل غار کې تړلي دي، ژوندي دي.

د پاتې شویو کسانو بقا خورا مهمه ده، ځکه چې د نجات ورکونکو ټیمونو خپل حکمتسازي د ژورو او خطرناکې سیمو د تلافی لپاره بدل کړی دی. دا هیله د ځنګل په داخل کې د روانو عملیاتو لپاره اصلي هدف ګرځیدلې ده.

دا کسان د سونے په لټه کې وو چې ناڅاپي سیلاب دوی په غار کې تړانه کړل [5]. ځینې راپورونه وايي چې څلور کسان نجات موندلي [1]، پداسې حال کې چې نور راپورونه د پنځو کسانو د نجات په اړه اشاره کوي [2]. ژوندي پاتې شوي کسان د یوې اونۍ څخه زیات وخت تړانه وو [6]، او ځینې سرچینې د ۱۰ ورځو سختۍ ته اشاره کوي [7].

نجات ورکونکو دا کسان د غار له ورنتیا څخه تقریباً 260 میټره لرې وموندل [4]. د نجات عملیات د سیلاب ځپلو لارو او د غار د پیچلو سیسټمونو له تلافی کولو څخه عبارت وو ترڅو هغو کسانو ته ورسېږي چې د اوبو د زیاتوالي له امله تړانه وو.

د لومړنیو نجاتونو څخه وروسته، د پاتې شویو دوو ورک شویو کسانو [3] لپاره لټون بدل شوی دی. ټیمونه اوس د ځنګل په ژورو برخو کې موقع عمودي تونلونو ته متوجه دي [3]. دا تونلونه د هغو افقی سیلاب ځپلو برخو په پرتله چې مخکې لټول شوې وې، مختلفې تخنیکي ننګانې لري.

یوې نجات موندلې کانکنی ډاډه څرګندوله چې د هغه همکاران له سیلاب څخه ژوندي پاتې شوي دي. هغه ویل چې باور لري هغه دوه نور کسان چې لا هم تړانه دي، ژوندي دي [1]. دې شهادت پرېکړه دې ته اړوند کړې چې لټون په عمودي سوریو کې تهاتره شي، پرځای د دې چې دا ماموریت یوازې د مړو د جسدونو د ترلاسه کولو په توګه اعلان شي.

“د لاوس یو نجات موندلی کانکنی باور لري چې دوه کسان چې لا هم د مرکزي لاوس په یو سیلاب ځپل غار کې تړلي دي، ژوندي دي.”

عمودي تونلونو ته د لټون انتقال د نجات ورکولو د تاکتیکي مرحلې بدلون ښيي. که څه هم د څلورو څخه تر پنځو کسانو نجات دا ثابتوي چې په دې ځانګړي غار کې بقا ممکنه ده، خو د ځنګل د ژورو سوریو لور ته تلل د نجات ورکونکو لپاره تخنیکي خطرونه زیاتوي او د دې احتمال ښيي چې ورک شوي کسان ممکن د غار د سیسټم په یو بل بیلک مختلفه برخه کې وي.