Laurent Neyret غوښتنه کوي چې د ځمکې د ژوند وړتیا (habitability) د قانوني بنسټیز اصل په توګهEstabish شي [1].
دا وړاندیز د انسانانو د حقوقو قانوني چوکاټ د پلانټ بیولوژیکي بقا سره د تړاو په واسطه بیا تعریفولوڅڅخه غواړي. پلونکي استدلال کوي چې د ژوند وړتیا په قانون کې ځای پر ځای کولو سره، قانوني سیستم کولی شي د انسانانو د ژوند لپاره اړین چاپيریال ښه پناه کړي.
Neyret وویل چې د آزادۍ او کرامت مفاهیم یوازې هغه وخت مانا لري کله چې پر ځمکه د ژوند بنسټیز شرایط خوندي وي [3]. پرته له یوې ژوند وړ پلانټ څخه، هغه قانوني protections چې افرادو ته ورکړل کیږي، خپل عملي ګټوروالی له لاسه ورکوي. دا تېزس وړاندیز کوي چې د چاپيریالي ثبات د ټولو نورو انساني حقوقو لپاره اصلي precondition یا precondition دی [4].
د دې اصل په اړه بحثونه په مختلفو فرانسوي publications او broadcasts کې، په ځانګړې توګه په France Inter کې وړاندې شوي [1]. دا وړاندیز وړاندیز کوي چې طبیعیت د یوې سرچینې په توګه لیدل کیږي او پرځای یې د قانوني کرامت د اړین اساس په توګه وپېژندل شي [3].
منتقدینو او پلونو بحث کړی چې ایا داسې یو اصل به په اوسنیو محکمو کې قابل د تطبیق وي. خو د استدلال اصلي محور دا دی چې آزادي نشي په خلا کې موجوده شي — دا د خپل بقا لپاره یو ژوند لرونکي نړۍ ته اړتیا لري [4].
د Neyret کار ټینګار کوي چې اوسني قانوني جوړښتونه ډیری وخت د اکوسیستمونو سیسټمیک تخریب ته پام نه کوي. د ژوند وړتیا د یو قانوني ستون په توګه معرفي کولو سره، هدف دا دی چې دولتونو ته دا বাধ্যতামূলক اړتیا رامینځه شي چې د پلانټ د ژوند sustained کولو وړتیا وساتي [3].
“د ځمکې ژوند وړتیا باید د قانون یو بنسټیز اصل شي”
دا وړاندیز د 'Earth jurisprudence' یا د ځمکې حقوقي فلسفې په لور یو بدلون दर्शوي، چیرې چې د چاپيریال قانوني حالت د تنظیمي اندیښنې څخه یو بنسټیز انساني حق ته تبدیل کیږي. که دا ومنه accepted شي، نو د هغه शासकीय اقداماتو د بهرې کولو لپاره به یو قانوني اساس رامینځه شي چې د پلانټ د ژوند وړتیا ته ګواښ وي، او دا به استدلال شي چې داسې اقدامات د ټولو نورو ملکي آزادیو لپاره د اړیکې بنسټ نقضوي.
