بېکوره شوي کورنۍ د جنوبي لبنان په ویړل شویو ښارونو کې راستنېږي او د لبنان د پوځ او Hezbollah خبرداریان چې له دې سیمو څخه لرې پاتې شي، له پامه غورځوي [1, 2].
دا حرکت د ملکي وګړنیو یو 절-ناچاره هڅه ښکاره کوي ترڅو د conflict د بیا پیلا کېدو له خطر سره سره خپل ځمکې بېرته ترلاسه کړي. دا راستنېدل په داسې حال کې ترسره کیږي چې د امریکا په وړاندګاندتوب کې د Israel او Hezbollah ترمنځ 10 ورځنی ceasefire [3] نافذ دی، خو امنیتي وضعیت لاهم ناثابته پاتې دی.
اصیل اوسیدونکي د Litani سیند څخه جنوبي سیمو ته، چې په کې Kherbet Selm په څیر ښارونه شامل دي، بېرته ځي [1, 2]. ډیری کورنۍ د خپل راتګ پر مهال له بشپړ تخریب سره وړانده کیږي. سليمان قصیر، چې یو له راستنېدونکو اوسیدونکو څخه دی، هلته چې پخوا یې کور و، یو ۴ متره پراخ ګډی وموند [1].
سره له دې چې هرڅه ویړل شوي، اوسیدونکو خپل راستنېدل د مقاومت یا defiance په توګه بیان کړي. د خپلو پلرونو له ځمکو سره د اړیکو رینځل د Israel د نورو تخلیه-کونکو امرونو یا پوځي جګړو څخه ډاریدلو ته ترجیح ورکړل شوې [1, 4].
یو بېکوره شوی لبناني ملکي وګړنی وویل: "موږ اوس مهال تخریب ته نه ګورو، موږ هغه ځمکې ته ګورو چې موږ ورته راستنېدو ځکه موږ هلته لوی شوي یو" [4].
نور اوسیدونکي، چې په کې Elena Saad هم شاملې دي، د خپلو ملکیتونو د زیانونو د ارزیابي لپاره راستنې شوي [1, 2]. دا راستنېدل د اوسني ارامۍ د ډیپلوماټیک علت په اړه د متضاد راپورونو په جریان کې ترسره کیږي؛ ځینې سرچینې 10 ورځنی truce [3] یادوي او ځینې نور د امریکا او ایران ترمنځ یو تړون ته اشاره کوي [4].
“موږ هغه ځمکې ته ګورو چې موږ ورته راستنېدو ځکه موږ هلڅه لوی شوي یو.”
د یوې لنډمهالې وقفې پر مهال د ملکي وګړنیو جنوبي لبنان ته راستنېدل د رسمي امنیتي امرونو او د ځمکو د بېرون nest-ګلو د انساني اړتیا ترمنځ کړکېچ څرګندوي. څرنګه چې دا اوسیدونکي د دولتي پوځ او Hezbollah دواړو له مستقیمو خبرداریونو سرکشی کوي، د دوی شتون یو پیچلی بشري او امنیتي اړخ رامنځه brought-کوي چې که جګړې بیا پیل شي، د وقفې ثبات ممکن پیچلی کړي.
