د RMT یونین غړو د لندن انډرګراونډ شبکې په لاره کې ۲۴ ساعته اعتصابي اقدام وکړ، چې د ترانزیت خدماتو په لاره کې یې پراخه ګډوډي رامنځته کړه.
دا اقدام د کار weekly ساعتونو د جوړښت په اړه د یونین او Transport for London (TfL) ترمنځ په مذاکراتو کې د یوې سختې کړکباجې نښانه ده. څرنګه چې دا شبکه د ښار د commute لپاره اصلي artery ده، نو د خدماتو هر ډول بندیز په پلا 수도 کې سمدستي اقتصادي او لوژستیکي فشارونه رامنځته کوي.
د دې ጭärښتونو د اجرای په اړه راپورونه توپیر لري. ځینې ریکارډونه ښیي چې دوه ۲۴ ساعته ጭärښتنې پلانولې شوې وې [1]. د ځینو راپورونو له مخې، د دې اعتصابي اقداموم څخه لومړی نیمنشپه پیل شو، چې خطونه یې فلج کړل او د میلیونونو مسافرانو لپاره یې د سفر سختۍ رامنځته کړې [2].
په هرصورت، نورو راپورونو ویل چې RMT یونین هغه دوه ۲۴ ساعته ጭärښتنې لغوه کړې چې په دې اونۍ کې په لندن کې ترسره کېدو ټاکل شوې وې [1]. په راپورونو کې دا تناقض د شخارې د ناڅېرتیا او د یونین د پریکړې کولو د پروسې د وخت په اړه اشاره کوي.
دا شخاره د کار weekly ساعتونو باندې متمرکزه ده، یو داسې ټکی چې د صنعتي اقدام د تکراري ګواښونو لامل شوی دی. RMT یونین د هغو ډرایورانو او কর্মীদের استازیتوب کوي چې د tube شبکې عملیاتي integrity ساتي.
مسافرانو له سختو ځنډونو سره مخ شول ځکه چې اعتصابي اقدام د لندن انډرګراونډ د ډاډمن-تیا پر reliability اثر وکړ. د ګډوډۍ کچه میلیونونو خلکو ته ورسېده [2]، چې مسافران یې مجبور کړل په ټول ښار کې د ترانپورټ alternatve لارې ولټويا.
“د سفر سختیو میلیونونو مسافرانو 영향을 ورسول”
د دې اړه متضاد راپورونه چې آیا ጭärښتنې ترسره شوې یا لغوه کړې شوې، د لندن د ترانزیت infrastructure په چوکاټ کې د کارګرانو د اړیکو ناڅېرتیا ته اشاره کوي. کله چې د انډرګراونډ په څیر یو criticality utility د کار weekly ساعتونو د شخارې لپاره د فشار وسیلې په توګه کارول کېږي، نو د پایلې توګه د нестаثیکارې حالت میلیونونو غیر-جنایتګاره مسافرانو او د ښار په پراخه اقتصادي سیسټم باندې اغیز کوي.
