د دې میاشتې په پیلا کې په مالدیو کې د اوبو لاندې د یو ژور غار د سیستم د explore کولو په هڅو کې شپږ کسان مړه شول [3].
دا تراژډي د غارونو د غوټو کولو سخت خطرونه څرګندوي، په ځانګړې توګه هغه وخت چې غوټه کوونکي په داسې ژوروالی کې کار کوي چې د دوی د تجهیزاتو د خوندیتوب محدودیتونو څخه زیات وي.
په لومړۍ expediation کې پنځه ایټالوي غوټه کوونکي، چې په کې د سمندري ایکولوژۍ یو پروفیسور او یو مسلکي инструкتر هم شامل وو، مړه شول [1]. یو مالدیوي نظامي غوټه کوونکی هم د ورک غوټه کوونکو د موندلو د ژغورنې په effort کې مړ شو [2].
مقاماتو تر اوسه د مینو دقیق علت نه دی ټاکلی. خو اوسنی تحقیقات په دې حقیقت تمرکز کوي چې غوټه کوونکي د 50 مترو څخه زیات ژوروالي کې recreational gear کارول [1]. متخصصینو ویل چې په داسې ژوروالي کې د یادو تجهیزاتو سره د غار سیسټم ته ننوتل ناسم او خطرناک دي [1].
د غوټه کوونکو له ورکېدو وروسته د جسدونو د ایستلو efforts څو ورځې غزله. د recuperação پروسې په اړه راپورونه توپیر لري، ځینې سرچینې وايي چې دوه جسدان ترلاسه شوي [5]، او ځینې نور اشاره کوي چې څلور جسدان ترلاسه شوي [6].
څیړونکي اوس د دې پوهېدو لپاره کار کوي چې ولې دغه ټیم د غوټو کولو هڅه وکړه. په ډله کې تجربه لرونکي غوټه کوونکي شامل وو، مګر پرته له specialized technical gear څخه د ژور غار سیسټم ته د ننوتلو پریکړه د تحقیقاتو اصلي محور پاتې کیږي [1].
“د غار د سیستم د ژورې څیړنې پر مهال پنځه ایټالوي غوټه کوونکي او یو مالدیوي نظامي ژغورونکی مړه شول.”
دا پېښه د recreational diving او technical cave diving ترمنځ د خورا مهم توپیر ته اشاره کوي. د 50 مترو څخه زیات ژوروالي کې، فیزیولوژیکي خطرونه — لکه nitrogen narcosis او oxygen toxicity — په ډیره توګه زیات کیږي، چې د specialized gas mixes او تجهیزاتو ته اړتیا لري. د یو نظامي ژغورونکي له لاسه ورکول نور هم د overhead environments کې د 'ژغورنې' غوټو کولو فطري خطرونه ښکاره کوي، چیرې چې چاپېرتیا کولی شي ژغورونکي په همدې ډول بند پاتې کړي لکه څنګه چې اصلي غوټه کوونکي بند شوي وو.
