محمد فاهیر اماز د مانچسټر په هوایي ډګره د پولیسو د افسره Lydia Ward پر برید کولو له امله ۳.۵ کلونو زندان ته محکوم شوی [1, 2].
دا قضيه د پولیسو په خدمت کې د ښځو د رول او د نیلو پر مهال د افسرانو د فزیکي خطرونو په اړه د پراخو بحثونو په چوکه کې پام ځینې کړی دی.
دا برید په ۲۰۲۵ کال کې [1] هغه وخت پیل شو کله چې اماز د امنیتي چک څخه وروسته د نیولې په وړاندې مقاومت وکړ. د دې جګړې پر مهال، Ward ته د پوزې ماتیدو زخم رسید [1]. قانوني کړنی په ۲۰۲۶ کال کې د زندان سزا سره پای ته رسید [2].
Ward د دې پیښې د شدت په اړه ویل: "ما تر Now هیڅکله دومره ویره نه وه احساس کړې" [1]. هغې همدارنګه دا اندیښنه څرګنده کړه چې دا پیښه د سیاسي بحثونو لپاره د یو وسیلې په توګه کارول کیږي. Ward وویل: "زه د دې څخه خپه یم چې دا پیښه د دې پوښتنې لپاره کارول کیږي چې آیا ښځې باید په پولیسو کې خدمت وکړي یا نه" [1].
د محکمې د پروسیجاتو پر مهال، اماز د تاوتریوالۍ په اړه خپل نظر وړاندې کړ. هغه وویل چې هغه نه پوهیده چې هغه د پولیسو سره جنګیږي او ویره یې درلوده چې دوی به یې تر مړینې پورې ووهي [2].
دا سزا د بیړنیو کارکوونکو پر بریدونو د قضایي ځوابونو د یوې نمونې په څیر ده. د محکمې پریکړه چې ۳.۵ کلنه سزا ورکړي [1]، د زخم شدت او د قربان د قانونC اجرایونکي افسر د حیثیت څرګندونه کوي.
“"ما تر Now هیڅکله دومره ویره نه وه احساس کړې."”
دا سزا په UK کې د نیولې په وړاندې د مقاومت او د پولیسو پر برید د قانوني پایلو په اړه اشاره کوي. د جنایي حکم څخه پرته، دا قضيه د قانون اجرایونکي ادارو کې د جنسیتي تنوع او د هغو منتقدانو ترمنځ یو کلتوري کړکېو څرګندوي چې استدلال کوي د ځینو دندو لپاره فزیکي اړختیاوې باید د جنسیتي استازیتوب څخه وړاندې وي.
