فیلډ مارشل Sam Manekshaw د 1971 کال د Bangladesh بحران panahon کې د لومړي وزیر Indira Gandhi د سمدستي نظامي عملیاتو د پیل طلبولو څخه د انکار کیسه بیان کړې [1].

دا پېښه د جنوبي اسیا د تاریخ د تر ټولو مهمو جګړو له یوې جګړې څخه په وړانده د سیاسي عجلت او نظامي چمتووالي ترمنځ د سخت کړاو په اړه رڼا اچوي. دا د هغې نظامي رهبرۍ رول په ګڼي چې د وخت څخه وړاندې د هغه ډول کړاوونو مخنیوی کوي چې ممکن的国家ي امنیت ته زیان ورسوي.

په 1998 کال کې په Bombay کې د St. Xavier's College کې په یوه سخنۍ کې [1]، Manekshaw له لومړي وزیر سره د خپلو خبرو تفصیل وړاندې کړ. هغه وویل چې په هغه وخت کې چې Gandhi د عملیاتو غوښتنه کوله، Indian Army د جګړې لپاره چمتو نه و [1]. دا پېښې د 1971 کال د East Pakistan بحران panahon کې رامنځه شوې وې [1].

د Manekshaw ارزیونې د هغه د ځواکونو د عملیاتي چمتووالي محورছিল. هغه په دې باور و چې پرته له مناسبې چمتووالي به د حملې پیل کول یوه ستراتیژیکه تېروتنه وه. فیلډ مارشل له دې سخنرۍ څخه د دې لپاره ګټه واخیسته چې وښيي څنګه په مسلکي توګه لازم دي چې ملکي چارووالو ته صادقانه، که څه هم ناپختا، نظامي ارزیونې وړاندې شي.

دا یادونه د Manekshaw د مړینې د یادګیرنې د مراسمو په جریان کې څرګنده شوه. دې سخنرۍ د هغې جګړې څخه وړاندې د Indian high command د شخصي مشورې او بحثونو په اړه یو نادره بصیرت وړاندې کړ چې په پای کې یې د Bangladesh د جوړېدو لاره هواره کړه.

د Manekshaw پریکړه چې د پوखानۍ پیل تر هغه وخته ځنډ کړي چې Armee په بشپړه توګه چمتو شي، ډیری وخت د 1971 کال د کمپاین په وروستۍ بریا کې د یو کلیدي عامل په توګه یادول کېږي. د سیاسي فشار پر ځای د Logistics او مناسب وخت ته ưupriority ورکولو سره، هغه ډاډ ترلاسه کړ چې نظامي ځواکونه کولی شي خپلې اهداف په مؤثره توګه ترلاسه کړي [1].

“Indian Army د جګړې لپاره چمتو نه و.”

دا روایت د ملکي-نظامي اړیکو پر اصل ټینګار کوي، چیرې چې د یو نظامي قومندان د چمتووالي په اړه د حقیقي ارزیونې وړاندې کولو فرض، د یو سیاسي رهبر د مهالوار غوښتنې څخه ډیره مهمه ده. د 1971 کال کې د Manekshaw انکار د ستراتیژیک صبر او د منظم پلانningen له لارې د نظامي ناکامیو د مخنیوي په توګه یو تاریخي مثال دی.