مودرن د بازارموندنې ټیمونه په زیاتډه توګه د میډیا شرکتونو په څېر فعالیت کوي ترڅو د روایت او استمرار له لارې د مخاطبینو پام ځالو کړي [1].
دا بدلون د هغو تقلیدي اعلانګرايي ستراتیژیو څخه یو جلا کېدل دی چې یوازې د مینځپانګو پر لوړ حجم تکیه کوله. په یوه ډکې ډیجیټالي ساحه کې، برانډونه پوه شوي چې ثابت کیسه کول د هغو پراخو او جلا-جلا پوسټونو په پرتله ډیر ژور تړون رامینځмяسته کوي.
کمپنۍ د عمومي اعلانونو په پراخ ډول خپرولو له کړنې څخه لیرې کیږي [1]. پر ځای یې، تر ټولو بریالي ټیمونه خپل د میډیا اکوسیستمونه جوړوي او داسې مینځپانګې تولیدوي چې ارزښت ورکوي او یوې متحدې محور یا قوس (arc) ته متابعت کوي [2]. دا کړنلاره برانډونو ته اجازه ورکوي چې خپل خپرونه (distribution) په خپلو لاسونو کې ونیسي او یو داسې وفادار پلورونکي جوړ کړي چې شرکت ته د محصولاتو د پلورونکي په ځای د معلوماتو یا تفریح د یوې سرچینې په توګه وګوري.
په اوسني سوداګریز چاپېر کې د پام ځېګنول اوس په دې وړتیا پورې تړلی دی چې د یوې مودې لپاره یو روایت وساتول شي [1]. د یو خپرونکي (publisher) ذهنیت په غوره کولو سره، د بازارموندنې ټیمونه کولی شي له معاملاتو-باسي تعاملاتو څخه تیر شي. دا ستراتیژي د برانډ او مصرفکنونکي ترمنځ پر اوږد مهاله اړیکو تمرکز کوي او د تولید شوي مقدار پر ځای د کیسې کیفیت ته ưupriority ورکوي [2].
دا لیږد د بریالیتوب د اندازه کولو په طریقه کې یو بنسټیز بدلون غواړي. د ساده رسون یا Impressions تعقیبولو پر ځای، میډیا-مرکزې بازارموندنه دې ته concentrations کوي چې یو روایت په څو ټکو کې د هدفي مخاطبینو سره څومره ښه غږیزي یا تاثیر لري [1]. هدف دا دی چې برانډ په داسې یو مرکز بدل شي چې वापरونکي په خپله د مینځپانګو لپاره ورته راشي.
“د بازارموندنې ټیمونه د استمرار او روایت له لارې د پام ځېګنولو لپاره د میډیا شرکتونو په څېر عمل کوي”
د حجم-پایه بازارموندنې څخه د میډیا-شرکت ماډل ته لیږد د مصرفکونکو په چلند کې یو پراخ بدلون منعکس کوي، چیرې چې مخاطبینو تکراري اعلانونه فلټر کوي او د اصلي کیسه کولو (authentic storytelling) ترجیح ورکوي. د روایت استمرار ته ưupriority ورکولو سره، برانډونه هڅه کوي چې د دریم-طرفیزو الګوریتمونو او پلتفورمونو د پلتفورمونو (paid placements) څخه خپل تړاو کم کړي او پر ځای یې د خپلو مخاطبینو سره بهرنی او تلپاتې ارزښت رامینځته کړي.
