د Mercosul ګروپ او د اروپایي اتحادیې (European Union) ترمنځ د آزاد تجارت یو تړون د 2026 کال د جون 1 څخه ابتدایي تطبیق پیل کړی [1].
دا تړون د تجارت په آزادولو او د برازیل، ارجنټاین، پاراګوای او اوروګوای څخه د لوړ ارزښت لرونکو کرنیزو محصولاتو لپاره د بازار دسترسی زیاتولو هدف لري. خو دا لیږد د هغه سکټورونو ترمنځ توپیر رامینځه راوړی چې کولی شي په اسانۍ سره اروپایي معیارونه پوره کړي او هغه سکټورونه چې سختو تنظیماتي خنډونو سره مخ دي.
د برازیل د کاکاو (cacao) تولیدونکي د پام وړ نوي فرصتونه ترلاسه کوي ځکه چې دا تړون د دوی د صادراتو لپاره اروپایي بازارونه خلاصوي [1, 2]. دا بدلون د دې سکټور ته اجازه ورکوي چې خپل عملیات پراخ کړي او د EU په عرضه کتنې (supply chain) کې ژور integração پیدا کړي.
برعکس، د برازیل د خوځاکونو د پالنې سکټور، چې د suinocultura په نوم یالی، د یوې پیچلې مرحلې سره مخ دی [1, 2]. که څه هم دا تړون تخنیکي ډول تجارت خلاصوي، خو د توکو حقیقي جریان لا هم سختو صحی او تنظیماتي اړتیاوو ته تړلی دی. تولیدونکي باید خپل عملیات د EU له معیارونو سره همغږ کړي ترڅو د بازار څخه د بهر eject کیدو مخنیوی وشي.
پوره پلي کولو ته لاره تدریجیه ده. د EU Council مخکې د 2026 کال د جنوري 9 په تاریخ د Comprehensive Partnership and Trade Agreement پر لاسلیک اجازه ورکړې وه [3]. سره له دې چې اوسمهال ابتدایي تطبیق روان دی، خو د 2027 کال تر پایه پورې بشپړ ratification یا تصویب ته هیله نشته [4].
د ابتدایي ګټې اخیستنې او وروستۍ تصویب ترمنځ دا خالي ځای معنیانې دا دي چې ځینې تجارتي ګټې فعالې دي، په داسې حال کې چې ځینې نورې د اروپایي محکمو د قانوني اجازه ورکولو په انتظار ده [4]. د EU چاپیریال تنظیمات ممکن د یو ثانوي خنډ په توګه کار وکړي، چې احتمالا د صادراتو حجم محدود کړي، که څه هم د تجارتي تړون له لارې ټارېفونه کم شوي وي [2].
“ابتدایي تطبیق د 2026 کال د جون 1 څخه پیل شو.”
د تړون ابتدایي حالت د جنوبي امریکا لپاره د صادراتونکو د تنظیماتي ناپایدریت یوه دوره رامینځه راوړي. که څه هم د کاکاو تولیدونکي کولی شي د بازار څخه د سمدستي دسترسی ګټه پورته کړي، خو د خوځاکونو د پالنې سکټور باید د EU د صحی کوډونو د پوره کولو لپاره قیمتي جوړه ایزه بدلونونه وکړي. تر 2027 کال پورې د بشپړ تصویب په ځنډ ښيي چې د EU غړو هیوادونو کې سیاسي او قانوني خنډونه لا هم شته، چې معنیانې یې دا دي چې د تجارت جریان لا هم د بدلیدونکو چاپیریال پالیسیو ته حساس پاتې کیږي.
