د مکزیکو ښار د میټرو سټیشن کې د ښکلاوې لرونکو څراغانو او چانډلیرونو عکسونه او ویډیوګانې په انټرنیټ کې پراخې شوې دي [1, 2].
دا tendência د عامه ترانزیټ د ګټور طبیعت او د ډیکور د غیر متوقع لوکسیتاس ترمنځ یو څرګند تضاد ښیي. دې تضاد ته په مختلفو ټولنیزو رسنیو کې د ټوکې او تبصرې یو لړۍ پیل کړې ده.
د ښکلاوې لرونکو رڼاګانو عکسونو کاروونکي مجبور کړي چې د سب-وې چاپو ته د یوې ماڼۍ (palace) په څېر وګوري [1, 2]. د ځمکې لاندې د ځای او د لوکس جماليستیک ترمنځ دې بصري توپیر د مکزیکو د انټرنیټ کاروونکو ترمنځ د یوې پراخې "میمز جشن" (meme fest) لامل شوی [2].
د ټولنیزو رسنیو ګډونوالو له دې تصویرو څخه د سفر د تصور شوي لوکسیتاس په اړه ټوکې جوړې کړې [1]. د دې پوسټونو مشهورتیا د مکزیکو ښار د شهریې د पायाګذاري ورځنیو حقایقو د مدیریت لپاره د ټوکې د کارولو یو پراخ کلتوري تمایل منعکسوي [2].
که څه هم په اصلي راپورټونو کې د سټیشن نوم په دقیق ډول ذکر شوی نه دی، مګر دا مواد د ساتیرۍ په توګه دوامداره څرګند کیږي [1, 2]. دا غبرګون ښیي چې څنګه په عامه ځایونو کې غیر متوقع معماري جزوات کولی شي د ډیجیټل Engagement لامل شي او یو عادي ترانزیټ مرکز په نړیواله کچه د پوښتنې او حیرانتیا ځای ته بدل کړي.
“د مکزیکو ښار د سب-وې سټیشن کې د چانډلیرونو او ښکلاوې لرونکو څراغانو عکسونه او ویډیوګانې مشهورې شوې”
دا مشهوره شالید په ډیجیټل کلتور کې د بصري irony (تضاد) قدرت ښیي. د یوې ښاري سب-وې سیسټم د خپلا سختۍ او د چانډلیرونو د ظرافت په پرتله کولو سره، دا تصویرونه یو سورئیالیست (surrealist) اثر رامینځونه کوي چې د کاروونکو په زړه کې ځای پیدا کوي. دا ښیي چې څنګه ټولنیزې رسنۍ کولی شي د میمزونو په وړاندې عامه पायाګذاري په یو ګډ کلتوري پیښه بدل کړي.
