د پلاستیک مایکرو سکوپیک ټوټې د انسانانو په بدنونو کې موندل شوې دي، چې د خوړو، څښاک او هوا له لارې د داخلېدو څخه وروسته د وینې جریان او ارګانو کې ښکاره شوې دي [1, 2].
دا څیړنه د عامه روغتیا یو لوی اندیښنه څرګندوي، ځکه چې دا پراخ توپي چاپیریال pollutants په انساني тъکړونو کې ځای پر ځای کیږي. ساینسستانو ویلي چې داسې accumulation کولی شي احتمالا موجوده روغتیايي حالتونه، په ځانګړي ډول د جګر ناروغۍ، نور هم خراب کړي [3, 5].
څیړونکو د تماس لپاره څو لارې پیژندلې دي. ځینې شواهد ښيي چې microplastics په اصلي توګه د آلودو شویو خوړو او څښاک دConsumption له لارې بدن ته ننوځي [2]. نورې موندنې ښيي چې ساه اخیستل (inhalation) هم د تماس یوه مهمې لاره ده. په جرمني کې ترسره شوې یوه څیړنه وموندله چې microplastics د ښارونو د هوا د ککړتیا ۴ سلنه جوړوي [4].
دا ټوټې دومره کوچنۍ دي چې د هضم له سیسټم څخه تیرې شي. شواهد ښيي چې دا پلاستیکونه کولی شي په جګر کې ځای پر ځای شي او د وینې له جریان څخه سفر وکړي [2, 5]. څرنګه چې پلاستیک په نړیوال چاپیریال کې خورا پراخ شوی دی، د ډیری خلکو لپاره د دوامداره تماس خطر لوړ پاتې کیږي [5].
ساینسست equilíbrio د دې ټوټو د اوږدمودت بیولوژیکي اغیزو په اړه څیړنې ته دوام ورکوي. سره له دې چې په بدن کې د پلاستیک شتون تایید شوی دی، خو هغه دقیق میکانیزمونه چې د دې له لارې ناروغۍ رامنځته کیږي، لا تر اوسه په څیړنو کې دي [2, 3]. د تماس کمولو لپاره هڅې معمولاً د یو ځلې کارول شویو پلاستیکونو (single-use plastics) د محدودولو او په ښاري محیط کې د هوا د فلتریشن سیسټمونو د ښه کولو په اړه تمرکز کوي [1, 2].
“مایکروپلاستیکونه د انسانانو په بدنونو کې موندل شوي، چې د وینې جریان او ارګانو کې ښکاره شوي دي.”
په حیاتي ارګانو کې د microplastics شتون وړاندیز کوي چې د انسان تماس نور یوازې یو چاپیریالیز مشکل نه دی، بلکې یو سیسټمیک بیولوژیک problema ده. لکه څنګه چې څیړنې تاییدوي چې دا ټوټې د طبیعي فلټرونو څخه تیرې شي ترڅو د وینې جریان او جګر ته ورسېږي، د طبي علومو تمرکز ممکن د دې پوهېدو په لور وګرځي چې څنګه د پلاستیک کرونیک accumulation د التهابي ځوابونو او د ارګانو د ناکامۍ اغیز کوي.
